"ανθρώπινο στίγμα" ένα διήγημα της Βάνιας Σύρμου

Ένα ωραίο διήγημα από την φιλόλογο Βάνια Σύρμου "ανθρώπινο στίγμα" στο fractal.

Μια γιορτή: "γιορτή προφορικής ιστορίας" 12-13-14 Ιουνίου 2015

Μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια:

Γιορτή Προφορικής Ιστορίας. Η πόλη αφηγείται

Παρασκευή 12, Σάββατο 13 & Κυριακή 14 Ιουνίου 2015

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Ακαδημίας 50 & Σόλωνος

Διοργάνωση: Ομάδες Προφορικής Ιστορίας (ΟΠΙ)

ΟΠΙΑ (Αθήνας), ΟΠΙΔΟΥ (Δουργουτίου), ΟΠΙΚ (Κυψέλης), ΟΠΙΚΟ (Κολωνακίου)

Συμμετέχουν: ΕΟΜ-ΠΙ (Ερευνητική Ομάδα Μεταπολίτευσης - ΟΠΙ, ΕΚΠΑ),

ΚΕΜΙΠΟ Καισαριανής,  ΟΠΙΔΗΧ (Δήμου Χαλανδρίου), ΟΠΙΝΙ (Νέας Ιωνίας)

21 Μαρτίου 2015, ημέρα ποίησης και ένα ποίημα της Αγγελάκη-Ρουκ

21 Μαρτίου 2015
Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης
και ένα ποίημα από την Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
Σημείωση: στην Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ απονεμήθηκε το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων 2014, Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της. Πληροφορίες: ΒΗΜΑ, Ναυτεμπορική.
(ευχαριστώ την φίλη για το ποίημα) 

Η ευλογία της έλλειψης

Ευγνωμονώ τις ελλείψεις μου
ό,τι μου λείπει με προστατεύει
από κείνο που θα χάσω
όλες οι ικανότητές μου
που ξεράθηκαν στο αφρόντιστο χωράφι της ζωής
με προφυλάσσουν από κινήσεις στο κενό
άχρηστες, ανούσιες.
Ό,τι μου λείπει με διδάσκει
ό,τι μου ‘χει απομείνει
μ’ αποπροσανατολίζει
γιατί μου προβάλλει εικόνες απ’ το παρελθόν
σαν να ‘ταν υποσχέσεις για το μέλλον.
Δεν μπορώ, δεν τολμώ
ούτ’ έναν άγγελο περαστικό
να φανταστώ γιατί εγώ
σ’ άλλον πλανήτη, χωρίς αγγέλους
κατεβαίνω.
Η αγάπη, από λαχτάρα που ήταν
έγινε φίλη καλή
μαζί γευόμαστε τη μελαγχολία του Χρόνου.
Στέρησέ με –παρακαλώ το Άγνωστο–
στέρησέ με κι άλλο
για να επιζήσω.

Ξεκίνησε το 19ο παζάρι βιβλίου 2015

Το παζάρι βιβλίου ξεκίνησε, στην πλατεία Κοτζιά στο Δήμο Αθηναίων με πολλά βιβλία και πολλούς εκδότες.

Φόρουμ με θέμα "το αρχαίο δράμα στην εκπαίδευση"

1ο  Διεθνές Φόρουμ

«Το Αρχαίο Δράμα στην Εκπαίδευση: 

σκέψεις – θέσεις – αντιθέσεις»

Παρασκευή 30 & Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2015

Πληροφορίες Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
Καθηγητές Πανεπιστημίων, Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, θεατρολόγοι, σκηνοθέτες, ηθοποιοί και άλλοι που ασχολούνται με το Αρχαίο Δράμα και το Σχολείο στον 21ο αιώνα.

"Διαδρομές Μέλπως Αξιώτη" στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας στις 5-9-2014

Μια πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση θα φιλοξενήσει το Μουσείο Μαρμαροτεχνίας στην Τήνο την Παρασκευή 5-9-2014. Η παράσταση έχει τίτλο "Διαδρομές Μέλπω Αξιώτη".
Η παράσταση αφορά τη ζωή και το έργο της πεζογράφου Μέλπως Αξιώτη.
Εδώ η βιογραφία της στο biblionet.

Μπέρτολτ Μπρεχτ: "αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι"

Ένα βιντεάκι με τα λόγια του κυρίου Κόϋνερ, ήρωα σε ένα δημιούργημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ.
Έχει τίτλο: "αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι".

 

Μια ανάρτηση "δεν ήμουν" από το blog: το βυτίο

Μια φίλη μου προώθησε μια ανάρτηση σε ένα blog.
Ο τίτλος της ανάρτησης είναι  "δεν ήμουν" δημοσιεύτηκε στις 13-9-2012 στο βυτίο και ξεκινά κάπως έτσι:

"Θα σε πετύχω τυχαία στο δρόμο. Καλησπέρα, τί κάνεις; Όλα καλά; Σκατά, τα ίδια, αντέχουμε. Θα περπατήσουμε μαζί.
Δεν ήμουν φτιαγμένος για αυτό, θα πεις.
Δεν ήμουν φτιαγμένος να έρθω εδώ, να περπατήσω αυτούς τους δρόμους, να κοιτάξω αυτά τα πρόσωπα, να ζήσω αυτές τις μέρες....."

και τελειώνει έτσι:

"....Θα γυρίσεις με ένα θυμό, όλο χαμόγελο, και το τσιγάρο στο στόμα και θα μου πεις, μη φοβάσαι ρε. Από δω και πέρα, δεν είμαστε φτιαγμένοι για να μας παγώνει ο φόβος.
Από δω και πέρα είμαστε φτιαγμένοι για να ζήσουμε".                                     

Μια αξιόλογη ανάρτηση και ένα κείμενο ιδεών, συναισθημάτων, λόγων, εικόνων, σκέψεων αλλά και μιας θετικής ενέργειας ή θετικής διάθεσης για τη Ζωή.                               

Ένα βίντεο από μια συζήτηση: "στρογγυλό τραπέζι με τους συγγραφείς"

Το Σάββατο 28 Απριλίου 2012 στο αναγνωστήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος η ομάδα ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ και η Εθνική Βιβλιοθήκη διοργάνωσαν μια συνάντηση/ημερίδα με θέμα: "Τα βιβλία και οι παρέες: Στρογγυλό τραπέζι με τους συγγραφείς".

Ομιλητές ήταν:
Δοξιάδης Απόστολος,
Καπετανάκης Δημήτρης,
Καρβέλης Γιάννης,
Μιχαηλίδης Τεύκρος,
Παυλιώτης Αργύρης,
Τριανταφύλλου Σώτη.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση από πολύ αξιόλογους ανθρώπους, αν έχετε διαβάσει τα βιβλία τους. Μπορείτε να την δείτε εδώ.
 

Ξεκινά το 41ο φεστιβάλ βιβλίου

Ο Σύλλογος Εκδοτών Βιβλίου οργανώνει το 41ο Φεστιβάλ βιβλίου στο Ζάππειο από τις 7 έως τις 23 Σεπτεμβρίου.
Καλό σας διάβασμα!

 

"ο κουρνιαχτός", ένα κείμενο της Νεφέλης

Από το blog της Νεφέλης και την ευχαριστώ για την άδεια να δημοσιεύσω το κείμενό της.

Ο κουρνιαχτός

Ήρθε ήσυχα μετά το μεσημεριανό που κανείς δεν πρόσεχε και με ένα τρίξιμο θρονιάστηκε πάνω από την πόλη.

Στην αρχή ήταν η σκόνη πάνω στα νυχτολούλουδα, η γύρη στην άκρη των μπαλκονιών και ένα τσούξιμο στα μάτια.
Μετά το παλιό πιάνο χρειαζόταν συνέχεια ξεσκόνισμα και μια μέρα μετρήσαμε εικοσιτρία φτερνίσματα στη σειρά.
Έπειτα ήταν τα ασπρόρουχα στην ταράτσα, ο μπαμπάς άπλωσε τα σεντόνια κάτω από τα ξύλινα μανταλάκια, ήρθε η σκόνη από την Αφρική, διπλώσαμε τα σεντόνια κρατώντας τις άκρες προσεκτικά, ένα, δύο, τρία, τέσσερα διπλώματα και στις τσακίσεις βολεύτηκαν ανενόχλητα δέκα, δεκαπέντε, είκοσι μικροσκοπικά καφέ σωματίδια.
Και έπειτα ήταν εκείνη η Τετάρτη στις 6.30 το απόγευμα, όπου ο ήλιος ετοιμαζόταν να πέσει πίσω από το παλιό νεκροταφείο στην άκρη του χωριού και κόντρα στο πορτοκαλί φως σηκώθηκαν άσπρες νιφάδες από τις μεγάλες λεύκες και αιωρήθηκαν πάνω από τις ήσυχες πλάκες για να πέσουν σιωπηλά στη γη μαζί με τις χούφτες απ' το χώμα.
Τώρα ο κουρνιαχτός είναι καφέ και παχύς και έχει αγκιστρωθεί από τις ταράτσες της πόλης σα σεντόνι, εγλωβίζοντας τον αέρα μέσα και κάτω και γύρω από αυτόν.
Οι άνθρωποι κλείνουν τα παράθυρά τους γιατί δε θέλουν να μπει στα σπίτια η καφέ σκόνη και να κάτσει πάνω στους καναπέδες τους. Ξεσκονίζουν το τζάμι της τηλεόρασης και παρακολουθούν τη σκόνη από εκεί. Κάνουν μεγάλες χειρονομίες και μιλάνε με μεγάλη φωνή χρησιμοποιώντας μεγάλες λέξεις κατά τη διάρκεια του βραδινού. Καμιά φορά ο κουρνιαχτός ξεδιπλώνεται να ξεπιαστεί πάνω από τις κεραίες και τότε χάνεται το σήμα, ο ήχος κι η εικόνα και οι άνθρωποι λένε ανέκδοτα όπως αυτό που ήταν ένας Γερμανός, ένας Ιταλός κι ένας Έλληνας.
Υπάρχουν και άλλοι που η καφέ σκόνη μπήκε σιγά σιγά από τις γρύλιες και κάθησε στους παραζεσταμένους υπολογιστές τους και τις καρέκλες τους στο σχήμα του κορμιού και τότε αυτοί είπαν οτι θα φύγουν από εδώ και θα πάνε αλλού που δεν έχει σκόνη ή εκεί που η σκόνη δεν είναι καφέ ή εκεί που η σκόνη δε λέγεται σκόνη. Έχουν περάσει δύο μέρες, δύο μήνες, ίσως έχουν περάσει δύο χρόνια, δεν έφυγαν, θα φύγουν όμως, άρα η παραμονή τους εδώ είναι περιστασιακή και αυτοί από εδώ περαστικοί όσο περνάνε οι δύο μέρες, οι δύο μήνες, ίσως τα δύο χρόνια.
Και υπάρχουν και αυτοί που άνοιξαν τα παράθυρα και ο κουρνιαχτός μπήκε όλος μέσα, κάθησε στα έπιπλα, κάθησε στους τοίχους, κάθησε στα ξύλινα πατώματα, μπήκε στον οργανισμό από τα αυτιά, τη μύτη, το στόμα, τα μάτια, σκόνισε τις βλεφαρίδες και θάμπωσε τα φρύδια, άλλαξε τα χρώματα στα ρούχα, το διακριτό στην άρθρωση. Τότε με την ανάστροφη του χεριού σκούπισαν όση σκονή μπορούσαν απ' τα μάτια, άνοιξαν την πόρτα, βγήκαν στην ταράτσα, ανέβηκαν στις δεξαμενές, το πιάτο της NOVA, τις κεραίες, σκαρφάλωσαν στην πιο γερή και στην αρχή ο κουρνιαχτός ήταν πηχτός και μαύρος και παντού αλλά μετά ξαφνικά όλα ησύχασαν και ήταν πάλι νύχτα.
Αλλά ήταν νύχτα από αυτές που ο αέρας είναι καθαρός, ο ουρανός είναι ένα μπλε ανοιχτό σαν τις πρώτες νύχτες του Μαγιού και το φεγγάρι ψιλό ψιλό στην άκρη. Τα πρώτα τραπέζια έχουν βγει στον πεζόδρομο και γύρω γύρω μυρίζουν όλα αυτά που μυρίζουν κάθε άνοιξη και σε πηγαίνουν μπρος και πίσω βουτώντας σε μέσα ολόκληρο, η πρώτη τσίκνα στον αέρα, τα άνθη στις νερατζιές, το νερό στις ζεσταμένες πλάκες, τα νυχτολούλουδα. Δεν είπε κανείς οτι η πίκρα δεν είναι πια εκεί αλλά ακούς τα πιρούνια που ακουμπάν στα πιάτα και ο ήχος φεύγει από το απέναντι μπαλκόνι και φτάνει στο δικό σου και τα φώτα ανάβουν σιγά σιγά ένα ένα στα γύρω σπίτια.
Έχεις ένα παρελθόν, ένα παρόν και ένα μέλλον.
Σεβάσου το παρελθόν σου. Απαγκιστρώσου από την άκαμπτη αρχαιότητα. Χρόνια είναι αυτά και φεύγουν. Ένα εμβληματικό μνημείο και ένας ένδοξος άντρας δεν εγγυώνται τη δικιά σου εμβληματικότητα, κανείς δεν καθορίζει τι θα είσαι παρά μόνο εσύ. Κι αν πιστεύεις στην ανωτερότητα του γονιδίου σου, δίπλα στον Λεωνίδα υπάρχει πάντα και ο Εφιάλτης.
Διάβασε την ιστορία προσεκτικά. Αυτό που μένει δεν είναι τα γεγονόταν αυτούσια αλλά η κάλυψή τους από ανθρώπους που ήρθαν, έγραψαν και φύγαν απ' τη γη αφήνοντας πίσω μόνο τα γραπτά τους. Διασταύρωσε πηγές. Διάλεξε οπτική της ιστορίας που σου φαίνεται πιο ακριβής. Μην αγιοποιείς τους ήρωες του 1821, οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν ήταν αλτρουιστής ήρωας με μπέρτα και δεν υπήρξε δασκάλα με χρυσά μαλλιά σε κρυφό σχολειό της Finos Film.
Σεβάσου το παρόν σου. Σεβάσου αυτά που αγαπάς κι αυτά που ερωτεύεσαι. Σεβάσου τον εαυτό που ήσουν την πρώτη φορά που έκανες έρωτα. Σεβάσου τα παιδικά σου χρόνια. Σεβάσου τη γιαγιά που παράτησε τη Γερμανία της φάμπρικας και γύρισε πίσω να μεγαλώσει τα ορφανά της αδερφής του άντρα της για να σβήσει πια τώρα αγαπημένη στα χέρια παιδιών κι εγγονιών, ύστερα από χρόνια γεμάτα ξενιτιά και καπνοχώραφα.
Σεβάσου το μέλλον σου. Μην αφήσεις στα παιδιά σου μια καμμένη γη και μην τα αφήσεις να αναρωτηθούν γιατί σίγησες όταν χρειάστηκαν κραυγές.
Σεβάσου τις κραυγές. Μην τις χρησιμοποιείς σε κάθε ενδεχόμενο γιατί τότε χάνουν τη δύναμή τους και χαϊδεύουν τα αυτιά αντί να τα ματώσουν. Χρησιμοποίησε τα μέσα συμμετοχής και αντίδρασης που έχεις με σοφία και ενάλλαξέ τα με φαντασία.
Σεβάσου τη φαντασία σου. Χρησιμοποίησε τη δημιουργικότητά σου σε κάθε ευκαιρία και δες πώς μπορείς με απλούς τρόπους να κερδίσεις σε πόρους και ενέργεια ώστε να μείνουν αποθέματα για την επόμενη φορά χωρίς να υστερήσεις σε ποιότητα. Πάρε παράδειγμα από άλλους που το κατάφεραν είτε αυτοί είναι δάσκαλοι σε μικρά σχολεία της επαρχίας είτε αγρότες στις άκρες των συνόρων.
Σεβάσου την ιδεολογία σου. Και αν χρειαστεί να ξαναψηφίσεις, μείνε πιστός σε αυτήν παρά την ενδεχόμενη ανεπάρκεια πλήρους κάλυψής της από υπάρχοντα κόμματα. Υπάρχουν διαφορές, υπάρχει ιδεολογία, είτε αυτή είναι η θέση που θα πάρεις στο ερώτημα ιδιωτική ή δημόσια υγεία είτε αυτή είναι η θέση που θα πάρεις στο ερώτημα παραμονή στην Ευρώπη ή όχι. Γνώριζε τι ζητάς και τι σε εκφράζει. Διάλεξε φορείς που σε καλύπτουν περισσότερο, μικρούς ή μεγάλους ώστε να ξέρεις οτι σε μια κυβέρνηση που θα σχηματιστεί θα υπάρχει έστω και ένα ψήγμα φωνής που να εκφράζει ακόμα και ένα 1% των σκέψεων σου αντί για το 0.
Σεβάσου τον άνθρωπο. Προβλήματα υπάρχουν αντικειμενικά αλλά δεν έχεις κανένα δικαίωμα να αφήσεις ανθρώπους να σέρνονται αιμόφυρτοι στο όνομα της καθαρότητας. Μπορείς να διεκδικήσεις σχεδιασμό και υλοποίηση προγραμμάτων ενσωμάτωσης αλλά δεν μπορείς να μην είσαι άνθρωπος. Μην ξεχνάς πώς έφυγες κι εσύ κάποτε από εδώ, έγραψες τραγούδια για μια γη που νοστάλγησες και ίσως πέθανες μακρυά από αγαπημένα πρόσωπα μιλώντας πια μια άλλη γλώσσα.
Σεβάσου το καινούριο. Δώσε βήμα σε νέους ανθρώπους όταν δεις οτι οι παλιοί που έχουν την εγγύηση του χρόνου αποτυγχάνουν ξανά και ξανά. Δώσε ευκαιρία σε κάτι φρέσκο, τύλιξέ το με την εμπιστοσύνη σου και δες αν θα τα καταφέρει. Αν όχι, την επόμενη φορά διάλεξε κάτι άλλο. Η εμπειρία μετράει μέχρι εκεί που αποδεικνύεται το αντίθετο.
Και αν αφού κατάπιες τη σκόνη, ανέβηκες στην πιο ψηλή κεραία και εισέπνευσες ξανά τον καθαρό νυχτερινό αέρα, σεβάσου την ανάσα σου και γύρνα πίσω. Ο κουρνιαχτός μπήκε στη μύτη, το στόμα, τα αυτιά σου και τα μάτια αλλά δεν μπήκε σε αυτό που είναι μέσα. Και όσο αυτό είναι εκεί, έχεις χρέος απέναντί του να πάρεις βαθιά ανάσα και να γυρίσεις πίσω να εκπνεύσεις.

Ανοιχτή βιβλιοθήκη, ένας νέος ιστότοπος για τη λογοτεχνία

Ανοιχτή Βιβλιοθήκη.
Μια βιβλιοθήκη ανοιχτή για το κοινό με πεζογραφία ελληνική και ξένη, ποίηση, παιδική λογοτεχνία, δοκίμια, λευκώματα και κλασσική λογοτεχνία. Ένας νέος, όμορφος ιστότοπος για τους λάτρεις της λογοτεχνίας με μια πληθώρα ελλήνων και ξένων λογοτεχνών.

Open Book και καλή σας ανάγνωση!

23 Απριλίου, παγκόσμια ημέρα βιβλίου

Στις 23 Απριλίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου και το ΕΚΕΒΙ απευθύνθηκε σε 12 λογοτέχνες να γράψουν για τη χαρά της ανάγνωσης.
Ορίστε το πρώτο γράμμα από την Σώτη Τριανταφύλλου

Αγαπητά παιδιά,
Σας γράφω αυτό το γράμμα για να σας πω δυο-τρία πραγματάκια που έμαθα και που με έκαναν εκστατικά ευτυχισμένη. Σήμερα είμαι πολύ μεγάλη σε ηλικία: να φανταστείτε ότι ήμουν δέκα χρονών τον περασμένο αιώνα! Λοιπόν ακούστε:

Μερικοί άνθρωποι γίνονται ευτυχισμένοι κάνοντας εκδρομές και παίζοντας παιχνίδια, ενώ άλλοι χαίρονται με αγκαλίτσες και φιλάκια, με χορούς και με τραγούδια. Υπάρχουν αρκετοί που τους αρέσουν τα ωραία αντικείμενα. Όλα αυτά είναι σούπερ. Ωστόσο, αν πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου, τίποτα δεν μου αρέσει περισσότερο από το να διαβάζω βιβλία. Όχι επειδή είμαι σπασίκλας και φύτουλας και όλ’ αυτά, αν και μπορείς να το πεις κι αυτό. Τα βιβλία είναι σαν ταξίδια και σαν παιχνίδια: διαβάζοντας πετάμε με μεγάλες φτερούγες σε τόπους μακρινούς, εξερευνάμε τις ζωές άλλων ανθρώπων, νιώθουμε αγαπούλες, συγκινήσεις• μέσα στις σελίδες βρίσκουμε εμπειρίες που μοιάζουν με τις δικές μας, ή, ακόμα καλύτερα, δεν μοιάζουν με τις δικές μας - είναι πιο καταπληκτικές! Θυμάμαι πως όταν διάβασα την ιστορία του Ροβινσώνα Κρούσου ένιωσα ανακούφιση: αν ναυαγούσα σε έρημο νησί, όχι μόνο θα επιζούσα αλλά θα περνούσα τέλεια. Τα βιβλία καθησύχασαν τους φόβους μου: κατάλαβα ότι η ζωή είναι μια περιπέτεια κι ότι ποτέ δεν θα βαδίσω μόνη – τα βιβλία θα με συνοδεύουν σαν ζωντανά πλάσματα, θα με παρηγορούν και θα χαϊδεύουν την ψυχή μου. Τώρα που σας γράφω, θυμάμαι ότι συχνά η ψυχή μου ήταν ταραγμένη: είχα ένα σωρό προβλήματα στο σχολείο και στο σπίτι• ένιωθα αγωνία και, μια νύχτα, νομίζω πως είδα φάντασμα.

Όμως, θυμάμαι επίσης πως, όταν ήμουν παιδί σαν εσάς, η καλύτερη ώρα της μέρας ήταν όταν διάβαζα τα βιβλία που τότε ονομάζαμε «εξωσχολικά». Τα εξωσχολικά ήταν πιο αστεία και πιο συγκινητικά από τα σχολικά, πράγμα φυσικό εφόσον το βιβλίο της γραμματικής δεν είναι αστείο και συγκινητικό. Ωστόσο, αν είμαστε τυχεροί κι έχουμε συμπαθητικούς και γλυκούληδες δασκάλους, η γραμματική, η αριθμητική, η ιστορία, η φυσική είναι κι αυτές σχεδόν αριστούργημα.

Επιστρέφω όμως στα μυθιστορήματα, στα διηγήματα, στους μύθους. Η χαρά της ανάγνωσης ήταν, κάπου κάπου, στενοχώρια. Τι παράξενο ε; Μερικές φορές, οι ιστορίες ήταν λυπητερές, στα παραμύθια οι ήρωες περνούσαν τα πάνδεινα: ένα κοριτσάκι που πουλούσε σπίρτα πάγωσε μέσα στο χιόνι, ένα αγοράκι χάθηκε στο άγριο δάσος... Παρότι έκλαιγα γοερά, ήμουν ευχαριστημένη: ένιωθα «κάτι». Θέλω να πω, δεν μπορούμε να χαμογελάμε διαρκώς: οι άνθρωποι γίνονται σοφότεροι νιώθοντας, κάπου κάπου, λύπη, οίκτο, αγανάκτηση. Κυρίως όμως, γίνονται εκστατικά ευτυχισμένοι: δοκιμάστε να ζήσετε τη ζωή του αναγνώστη και θα με θυμηθείτε.
ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Δείτε επίσης τις εκδηλώσεις στη Φιλαναγνωσία και στον Μικρό Αναγνώστη.

Καλή σας ανάγνωση!
(ευχαριστώ τη φίλη για την υπενθύμιση)

28 Μαρτίου 1969, μια δήλωση του Γιώργου Σεφέρη εναντίον της χούντας

28 Μαρτίου 1969, ο ποιητής μας που είχε βραβευτεί και με βραβείο Νόμπελ, ο Γιώργος Σεφέρης κάνει μια δήλωση κατά της χούντας των συνταγματαρχών στο BBC.
Μια δήλωση που έκανε το γύρο του κόσμου, προξένησε εντύπωση και έστρεψε το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης στην Ελλάδα.
Η δήλωση και οι πληροφορίες για το BBC εδώ ενώ μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δήλωση εδώ. Και 220 παραθέματα από το Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού.

21 Μαρτίου, ημέρα ποίησης για την UNESCO

21 Μαρτίου, ημέρα παγκόσμιας ποίησης και η UNESCO γιορτάζει και καλεί όλους μας να διαβάσουμε, να ξεφυλίσσουμε, να ανακαλύψουμε πάνω από 100 άρθρα για την ποίηση που έχουν δημοσιευτεί τα τελευταία 60 χρόνια. Είστε όλες και όλοι ευπρόσδεκτοι, καλώς ήλθατε στον κόσμο της ποίησης.

21 Μαρτίου ημέρα ποίησης με ποιήματα του Δ. Χρυσανθάκη

21 Μαρτίου σήμερα, ημέρα ποίησης και εγώ διάλεξα ποιήματα του Δημήτρη Χρυσανθάκη. Στο εσώφυλλο της ποιητικής του συλλογής μια μόνο πρόταση, λιτή.Ο Δημήτρης Χρυσανθάκης ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως ιατρός-παθολογοανατόμος.

Από την ποιητική του συλλογή "Επιμύθιον", Εκδόσεις Π.Τραυλός (2003).

Παραμένω μόνος στο δωμάτιο
μαζεύω τα συντρίμμια
συλλέγω τα συναισθήματα
συντροφιά με τις λέξεις
09/07/00

Και πάλι μόνος βαδίζω
σε χαραγμένους δρόμους
κι αν στο τέλος φθάνει το ταξίδι
γλυκιά παραμένει η γεύση της παραμυθίας
27/07/00

Τι όνειδος!
Έκλεισα τη ζωή μου σε καταφύγιο
άφησα την αγάπη έξω.
17/02/01

Και από την ποιητική του συλλογή "Ενυδρείο", Εκδόσεις Π.Τραυλός (2007).

ΜΝΗΜΕΣ Ι

Σε θάλασσα αφουγκράζομαι

αστέρια, μνήμες.

Αλλοτινό κλάμα

προσώπων προσφιλών θαμμένων.

02/04/02

ΠΡΟΣΜΟΝΗ

Άραγε γνώριζες καλά τον χάρτη;

τις αποστάσεις;

δίχως ευθύνη

μάταιη καταφυγή

σε γλώσσα προγόνων

και η τελευταία ματιά;

χειμερινή ανάσα

σε κάμπο

άνθος ανέσπερο

καύχημα

σαγήνη
κι όνειδος

σιγή

ακόμη σε προσμένω.

30/08/02

21 Μαρτίου, ημέρα ποίησης αφιερωμένη στον Νικηφόρο Βρεττάκο

Με αφορμή την 21η Μαρτίου, ημέρα παγκόσμιας ποίησης,
το ΕΚΕΒΙ οργανώνει σειρά εκδηλώσεων τιμώντας τον ποιητή μας Νικηφόρο Βρεττάκο. Ομιλίες, μουσικές, αφίσες με ποιήματά του και άλλα.
Και ένας νέος ιστότοπος για τον Βρεττάκο.






Και δύο ποιήματα δικά του από τον ιστότοπο
Ὁ πράσινος κῆπος

Ἔχω τρεῖς κόσμους. Μιὰ θάλασσα, ἕναν
οὐρανὸ κι ἕναν πράσινο κῆπο: τὰ μάτια σου.
Θὰ μποροῦσα ἂν τοὺς διάβαινα καὶ τοὺς τρεῖς, νὰ σᾶς ἔλεγα
ποῦ φτάνει ὁ καθένας τους. Ἡ θάλασσα, ξέρω.
Ὁ οὐρανός, ὑποψιάζομαι. Γιὰ τὸν πράσινο κῆπο μου,
μὴ μὲ ρωτήσετε.

Ὁ ἄνθρωπος, ὁ κόσμος καὶ ἡ ποίησηἈνάσκαψα ὅλη τη γῆ νὰ σὲ βρῶ.
Κοσκίνισα μὲς τὴν καρδιά μου τὴν ἔρημο· ἤξερα
πὼς δίχως τὸν ἄνθρωπο δὲν εἶναι πλῆρες
τοῦ ἥλιου τὸ φῶς. Ἐνῷ, τώρα, κοιτάζοντας
μὲς ἀπὸ τόση διαύγεια τὸν κόσμο,
μὲς ἀπὸ σένα - πλησιάζουν τὰ πράγματα,
γίνονται εὐδιάκριτα, γίνονται διάφανα -
τώρα μπορῶ
ν᾿ ἀρθρώσω τὴν τάξη του σ᾿ ἕνα μου ποίημα.
Παίρνοντας μία σελίδα θὰ βάλω
σ᾿ εὐθεῖες τὸ φῶς.

21 Μαρτίου, ημέρα ποίησης, ημέρα διαμαρτυρίας

Από δελτίο τύπου:

"Εις σε προστρέχω Τέχνη της Ποιήσεως
Αν όχι τώρα πότε;
Επειδή μοιάζει ο χειμώνας να θέλει να εγκατασταθεί μόνιμα στις ζωές μας, αποτρέποντας τον ερχομό της άνοιξης.
Επειδή η απειλή μιας Έρημης Χώρας, γίνεται όλο και πιο πραγματική ως προοπτική μέλλοντος για τον τόπο μας.
Επειδή έχουμε κάθε λόγο να αμφιβάλλουμε αν η ποίηση μπορεί να γιορτάζει τη μέρα της, ακίνδυνα και αθώα, όταν γύρω μας καταρρέουν το δίκαιο, η πνευματική μας υπόσταση, η χώρα μας η ίδια. Θελήσαμε να συναντήσουμε εμείς την ποίηση και την άνοιξη, στους δρόμους της Αθήνας, να αναζητήσουμε στην αμηχανία, στον θυμό και στην απόγνωση που έχουν πια τα βλέμματα των συμπολιτών μας, την ελπίδα της Αντίστασης..
Ο Κύκλος Ποιητών, τα περιοδικά Poetix και Ποιητικά, οι εκδόσεις Μικρή Άρκτος και η αλυσίδα πολιτισμού IANOS καλούν ποιητές, συγγραφείς, ηθοποιούς, καλλιτέχνες, εκδότες αλλά και κάθε πολίτη σε συνοδοιπορία / διαμαρτυρία, την Τετάρτη 21 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, με όπλο την Ποίηση ενάντια στην Κρίση.
Σας καλούμε όλες και όλους, σε μια ΑΛΛΗ διαμαρτυρία:
στις 21 Μαρτίου συνθήματά μας ας γίνουν τα ποιήματα, αναφορά μας οι Ποιητές μας, πλακάτ μας οι στίχοι που μπορούν να γεννήσουν έναν άλλο στοχασμό, ένα άλλο μέλλον μέσα από το παρόν και το παρελθόν μας.
Μια διαδήλωση υπεράσπισης ενός Πολιτισμού που δεν κρίνεται από την Κρίση, που όταν μνημονεύεται απαντά, με το δικό του τρόπο, στα όποια Μνημόνια…
Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012

Με την Ποίηση ενάντια στην Κρίση

Προσυγκέντρωση στις 12 το μεσημέρι μπροστά από το βιβλιοπωλείο Ιανός,
Συν οδοιπορία προς το Σύνταγμα."

Πληροφορίες από την Μικρή Άρκτο και για πληροφορίες για τους φορείς που υποστηρίζουν αυτή την προσπάθεια, τους εκδοτικούς οίκους και άλλα πολλά στο σχετικό ιστότοπο http://www.21martiou.blogspot.com/

Οι μαθητές γράφουν: μια εκδήλωση με τον Θοδωρή Γκόνη

Και άλλη μια εκδήλωση για εκπαιδευτικούς και μαθητές. Την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012, στις 5μμ ο ποιητής και στιχουργός Θοδωρής Γκόνης είναι καλεσμένος από το «Λογοτεχνικό Εργαστήριο: οι μαθητές γράφουν!» και συνομιλεί με εκπαιδευτικούς για την ποίηση, τη στιχουργική και τη δημιουργική γραφή. Μια πολύ ενδιαφέρουσα και αξιόλογη δουλειά και προσπάθεια σε πείσμα των καιρών.
Ο τόπος είναι το CAFÉ WILLY’S, Έβρου 22 (πίσω από Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, ανάμεσα Μιχαλακοπούλου & Βασ. Σοφίας. τηλ. 2107774546). Για να έχετε μια ιδέα σάς παρουσιάζω τα διηγήματα και τα ποιήματα των Γυμνασίων για τη χρονιά 2010-11.

Νέος ιστότοπος για τους κριτικούς λογοτεχνίας

Οι κριτικοί λογοτεχνίας έχουν πλέον τον δικό τους ιστότοπο. Το Αρχείο Κριτικών Λογοτεχνίας αποτελεί τη βάση για τη μελέτη, την ανίχνευση και την προβολή εκείνων, που μέσω της κριτικής τους, προσέφεραν πολλά στην νεοελληνική γραμματεία. Το αρχείο αυτό θα εμπλουτίζεται συνεχώς με πρόσωπα και κείμενα. Το Αρχείο Κριτικών Λογοτεχνίας βρίσκεται στον κόμβο του ΕΚΕΒΙ (www.ekebi.gr) και παραθέτει κατατοπιστικά στοιχεία για κριτικούς που προσέφεραν στην λογοτεχνία.