Η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλντος και Πολιτισμού οργανώνει συμπόσιο από τις 22 έως και τις 24 Ιανουαρίου 2010 με θέμα: "Το αειφόρο σχολείο του παρόντος και του μέλλοντος" και τις ακόλουθες θεματικές ενότητες:
1. Η δομή του αειφόρου σχολείου
2. Η διοίκηση και η λειτουργία του αειφόρου σχολείου
3. Το πρόγραμμα σπουδών του αειφόρου σχολείου
4. Οι κτιριακές εγκαταστάσεις και υποδομές του αειφόρου σχολείου
5. Δίκτυα σχολείων και αειφόρο σχολείο
Ένα ενδιαφέρον θέμα που θα μας αποσχολήσει στο μέλλον αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα όχι κοντόφθαλμα αλλά μπροστά.
Πληροφορίες: http://www.ellinikietairia.gr/
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
Όταν οι τέχνες συνομιλούν στο σχολείο
Η Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτικών Πολιτιστικών Θεμάτων διοργανώνει το πρώτο πανελλήνιο συμπόσιο με θέμα: "ΟΤΑΝ ΟΙ ΤΕΧΝΕΣ ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ".
Το συμπόσιο θα γίνει στην Αθήνα στη Σχολή Μωραίτη από 8 έως 10 Ιανουαρίου 2010.
πληροφορίες: http://peepothe.blogspot.com/
ιδού και η όμορφη αφίσα
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
Ο δικτυακός τόπος των Mindell
Ο Arnold και η Amy Mindell έχουν κάνει, για όποιον γνωρίζει, μια καταπληκτική δουλειά όλα αυτά τα χρόνια σε πολλά επίπεδα. Σας παραθέτω το δικτυακό τους τόπο για να διαβάζετε, να ενημερώνεστε και να προβληματίζεστε.
Καλή ανάγνωση: http://www.aamindell.net/.
Ψάχνοντας στο 'spirit of times/news' θα βρείτε και ένα ενδιαφέρον άρθρο για την κλιματική αλλαγή και τη διάσκεψη της Κοπεγχάγης, τονίζοντας ότι "eco" προκύπτει από την ελληνική λέξη "οίκος"!!
Καλή ανάγνωση: http://www.aamindell.net/.
Ψάχνοντας στο 'spirit of times/news' θα βρείτε και ένα ενδιαφέρον άρθρο για την κλιματική αλλαγή και τη διάσκεψη της Κοπεγχάγης, τονίζοντας ότι "eco" προκύπτει από την ελληνική λέξη "οίκος"!!
η "φυσική" φωτογραφία
...συνεχίζοντας την περιήγησή μας στο φυσικό κόσμο αλλά και στον κόσμο που ως γνωστόν η φυσική είναι παντού δείτε και απολαύστε.
Αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες, περιορίζοντας τα έξοδα για ρεύμα, ΔΕΗ κτλ, μειώνοντας τις εκπομπές ρύπων στα εργοστάσια της ΔΕΗ, ένα κρεοπωλείο ξεκίνησε την αλλαγή.
Βραβεύονται τα "ελληνικά κοφτερά μυαλά"
Έληξε ο διαγωνισμός για τα "κοφτερά μυαλά" ελλήνων φοιτητών με θέμα: τεχνολογία και περιβάλλον.
Μπράβο στα παιδιά και τους εύχομαι καλή πορεία και επιτυχία στη ζωή τους. Και εύχομαι το παράδειγμά τους να το ακολουθήσουν και οι σημερινοί μαθητές και μαθήτριες.
Πληροφορίες: http://www.xirafia.gr
Μπράβο στα παιδιά και τους εύχομαι καλή πορεία και επιτυχία στη ζωή τους. Και εύχομαι το παράδειγμά τους να το ακολουθήσουν και οι σημερινοί μαθητές και μαθήτριες.
Πληροφορίες: http://www.xirafia.gr
Βρααβεία σε Ελληνίδες της Επιστήμης
Για τέταρτη χρονιά δόθηκαν τα ελληνικά Βραβεία L'Oreal-Unescο για τις γυναίκες στην Επιστήμη στην Αθήνα.
Η βιολόγος Γεωργία Ξάνθου-Τσιγκόγλου, η χημικός Δήμητρα Τζέλη και η Βιοχημικός Αγγελική είναι οι νικήτριες των Ελληνικών Βραβείων L'Oreal-Unesco.
Τα βραβεία αποτελούν μέρος του «Διεθνούς Προγράμματος L'Oreal-Unescο για τις Γυναίκες στην Επιστήμη».
Η Δρ Γεωργία Ξάνθου-Τσιγκόγλου είναι ερευνήτρια στο Εργαστήριο Κυτταρικής Ανοσολογίας του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών.
Η Δρ Δήμητρα Τζέλη είναι ερευνητικός συνεργάτης στο Ινστιτούτο Θεωρητικής και Φυσικής Χημείας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Η Δρ Αγγελική Χρόνη είναι ερευνήτρια του Εθνικού Κέντρου Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος».
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ !!!!
Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1083621
http://www.loreal.com/_en/_ww/index.aspx?direct1=00008&direct2=00008/00001ω
Η βιολόγος Γεωργία Ξάνθου-Τσιγκόγλου, η χημικός Δήμητρα Τζέλη και η Βιοχημικός Αγγελική είναι οι νικήτριες των Ελληνικών Βραβείων L'Oreal-Unesco.
Τα βραβεία αποτελούν μέρος του «Διεθνούς Προγράμματος L'Oreal-Unescο για τις Γυναίκες στην Επιστήμη».
Η Δρ Γεωργία Ξάνθου-Τσιγκόγλου είναι ερευνήτρια στο Εργαστήριο Κυτταρικής Ανοσολογίας του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών.
Η Δρ Δήμητρα Τζέλη είναι ερευνητικός συνεργάτης στο Ινστιτούτο Θεωρητικής και Φυσικής Χημείας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Η Δρ Αγγελική Χρόνη είναι ερευνήτρια του Εθνικού Κέντρου Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος».
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ !!!!
Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1083621
http://www.loreal.com/_en/_ww/index.aspx?direct1=00008&direct2=00008/00001ω
Βιωματικά εργαστήρια για εκπαιδευτικούς
Βιωματικά Εργαστήρια για Εκπαιδευτικούς
Το «Κέντρο Βιωματικής και Συνεργατικής Μάθησης: Ανοιχτό Σχολείο» ξεκινά τον καινούργιο χρόνο με μια σειρά βιωματικών εργαστηρίων για εκπαιδευτικούς, που εστιάζουν στην καλλιέργεια νέων δεξιοτήτων.
Σάββατο 19 Δεκεμβρίου,
Η Δραματική Τέχνη στη Διδασκαλία της Λογοτεχνίας
Συντονιστής: Γεράσιμος Ιωάννου (Θεατροπαιδαγωγός)
Σάββατο 16 Ιανουαρίου,
Η Δραματική Τέχνη στη Διδασκαλία των Θετικών Επιστημών
Συντονιστής: Γεράσιμος Ιωάννου (Θεατροπαιδαγωγός)
Σάββατο 6-27 Φεβρουαρίου - 13 Μαρτίου
Διαχείριση της Σχολικής Τάξης - Σχέδια Εργασίας: Τρόποι διδασκαλίας που βοηθούν τους μαθητές να κατευθύνουν τη μάθησή τους
Συντονίστρια: Άννα Στεφανάκου (Εκπαιδευτικός)
Σάββατο 6 Φεβρουαρίου,
Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση και διδασκαλία ιστορίας
Συντονιστής: Γεράσιμος Ιωάννου (Θεατροπαιδαγωγός)
Τρίτη 2-9 Φεβρουαρίου,
Αναζητώντας τον Εκπαιδευτικό Μέσα μας
Συντονίστρια: Βαρβάρα Ρεκλείτη (Ψυχολόγος)
Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου, 4-11-18 Μαρτίου,
Φτιάχνοντας Καρτέλες Εργασίας: Τρόποι για να ανακαλύψουμε τις ανάγκες των μαθητών μας
Συντονίστριες: Άννα Στεφανάκου, Τζένια Νικολοπούλου (Εκπαιδευτικοί)
Σάββατο 27 Φεβρουαρίου – 13 Μαρτίου,
Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση και διδασκαλία ξένης γλώσσας
Συντονιστής: Γεράσιμος Ιωάννου (Θεατροπαιδαγωγός)
Τρίτη 2-9 Μαρτίου 2010,
Ο Κινηματογράφος ως εργαλείο μάθησης …ένα βιωματικό εργαστήριο για εκπαιδευτικούς
Συντονίστρια: Βαρβάρα Ρεκλείτη (Ψυχολόγος)
Σάββατο 17 Απριλίου 2010,
Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση και διδασκαλία θρησκευτικών
Συντονιστής: Γεράσιμος Ιωάννου (Θεατροπαιδαγωγός)
Σάββατο 8-15 Μαΐου,
Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση και σωματική αγωγή
(Ομαδικά αθλήματα, Ρυθμός-Κίνηση-Χορός)
Συντονιστής: Γεράσιμος Ιωάννου (Θεατροπαιδαγωγός)
Σάββατο 29 Μαΐου και 5 Ιουνίου,
Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση και διαθεματικότητα (τα ΜΜΕ στο αναλυτικό πρόγραμμα, η σύγχρονη κοινωνία στο αναλυτικό πρόγραμμα)
Συντονιστής: Γεράσιμος Ιωάννου (Θεατροπαιδαγωγός)
Πληροφορίες: http://www.anoixto-sxoleio.gr
Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009
Οι PAST PERFCT GENES παίζουν στο μπαράκι του Βασίλη
Με κλασσικό ροκ από όλες τις δεκαετίες, με μεγάλη διάθεση, κέφι, αγάπη και .....με δικά τους τραγούδια.
Αξίζει να τους απολαύσετε.
Πληροφορίες: http://www.tobaraki.gr/
Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009
Χριστουγεννιάτικα εργαστήρια για μικρά παιδιά!!
Σ’ ένα δωμάτιο μικρό, με πολλά μαξιλάρια
και ένα μικρό μυστικό.
Θα μαζευτούν μερικά παιδιά και
θα φτιάξουν μια χριστουγεννιάτικη αγκαλιά.
Θα πουν ιστορίες, θα φτιάξουν γλυκά, θα δουλέψουν ομαδικά
και θα γεμίσουν οι καρδιές τους χαρά και ζεστασιά.
Αν θες να λάβεις μέρος σε όλα αυτά,
θα περιμένουμε να σε δούμε από κοντά!
Κέντρο Βιωματικής και Συνεργατικής Μάθησης: Ανοιχτό Σχολείο
στην Παιανία (Αντωνίου Καπέλη 1), 29-30 Δεκεμβρίου 2009,
Πληροφορίες: 210 6640433
www.anoixto-sxoleio.gr
και ένα μικρό μυστικό.
Θα μαζευτούν μερικά παιδιά και
θα φτιάξουν μια χριστουγεννιάτικη αγκαλιά.
Θα πουν ιστορίες, θα φτιάξουν γλυκά, θα δουλέψουν ομαδικά
και θα γεμίσουν οι καρδιές τους χαρά και ζεστασιά.
Αν θες να λάβεις μέρος σε όλα αυτά,
θα περιμένουμε να σε δούμε από κοντά!
Κέντρο Βιωματικής και Συνεργατικής Μάθησης: Ανοιχτό Σχολείο
στην Παιανία (Αντωνίου Καπέλη 1), 29-30 Δεκεμβρίου 2009,
Πληροφορίες: 210 6640433
www.anoixto-sxoleio.gr
Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009
Διαγωνισμός "art on a converse"
Ένας περίεργος διαγωνισμός ζωγραφικής τρέχει αυτές τις μέρες στην Αθήνα.
Η γνωστή εταιρεία παπουτσιών Converse έχει διαλέξει τα 30 καλύτερα σχέδια παπουτσιών όλα ζωγραφισμένα από παιδιά με μοναδικό θέμα τη μουσική! Τα παπούτσια εκτίθενται στο κατάστημά της στο Φάρο του Ψυχικού (επί της Λεωφόρου Κηφισίας). Ο καθένας μπορεί να πάει και να ψηφίσει το καλύτερο κατά τη γνώμη του έργο και μάλιστα κάθε μέρα ένας ψηφοφόρος κερδίζει ένα ζευγάρι converse all star! Ο διαγωνισμός θα διαρκέσει μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου και μπορείτε να ψηφίζετε κάθε μέρα.
Όσο για μένα το αγαπημένο μου έργο-σχέδιο-καλλιτέχνημα είναι αυτό της φωτογραφίας.
Η γνωστή εταιρεία παπουτσιών Converse έχει διαλέξει τα 30 καλύτερα σχέδια παπουτσιών όλα ζωγραφισμένα από παιδιά με μοναδικό θέμα τη μουσική! Τα παπούτσια εκτίθενται στο κατάστημά της στο Φάρο του Ψυχικού (επί της Λεωφόρου Κηφισίας). Ο καθένας μπορεί να πάει και να ψηφίσει το καλύτερο κατά τη γνώμη του έργο και μάλιστα κάθε μέρα ένας ψηφοφόρος κερδίζει ένα ζευγάρι converse all star! Ο διαγωνισμός θα διαρκέσει μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου και μπορείτε να ψηφίζετε κάθε μέρα.
Όσο για μένα το αγαπημένο μου έργο-σχέδιο-καλλιτέχνημα είναι αυτό της φωτογραφίας.
Έκθεση φωτογραφίας της Κλαίρης Μουσταφέλλου
Μια έκθεση φωτογραφίας της Κλαίρης Μουστεφέλλου με τίτλο: "Πριν τη βρώση" στο εστιατόριο ΕΛΑΙΑ, Μεγ. Βασιλείου 41 και Εχελιδών στο Ρουφ Γκάζι από 25 Νοεμβρίου έως 20 Δεκεμβρίου 2009. Η έκθεση είναι ανοικτή κάθε μέρα, εκτός Δευτέρας και Τρίτης από τις 19.00 και Κυριακές από 12.00 έως 16.00
ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ
Για να σταματήσουμε τις καταστροφικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, υπόγραψε και εσύ και για το κλίμα
Κυριακή 15 Μαρτίου 2009
Η Ομορφιά της Επιστήμης
Θα γίνει ξανά στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2009 ο διαγωνισμός Famelab που διοργανώνεται από το Βρετανικό Ινστιτούτο για νέους και νέες πάνω από 18 χρονών που σπουδάζουν ή εργάζονται στον τομέα της επιστήμης, της μηχανολογίας,της τεχνολογίας, των μαθηματικών ή της ιατρικής. Σκοπεύει στην ανάδειξη νέων ταλέντων στην επικοινωνία της επιστήμης. Και όλα αυτά γιατί ....science is beautiful!
Για πληροφορίες, για να δείτε τους παλαιότερους διαγωνισμούς αλλά και για να απολαύσετε την ομορφιά της επιστήμης μπορείτε να επισκεφτείτε τον αντίστοιχο χώρο:
http://www.britishcouncil.org/gr/greece-science-beautiful-science-famelab-2009.htm
Για πληροφορίες, για να δείτε τους παλαιότερους διαγωνισμούς αλλά και για να απολαύσετε την ομορφιά της επιστήμης μπορείτε να επισκεφτείτε τον αντίστοιχο χώρο:
http://www.britishcouncil.org/gr/greece-science-beautiful-science-famelab-2009.htm
Η Ώρα της Γης
Η Ελλάδα στην 5η θέση παγκοσμίως για την Ώρα της Γης!
Μόλις 13 μέρες απομένουν για την Ώρα της Γης 2009 (Σάββατο, 28 Μαρτίου, 20:30) και η Ελλάδα δηλώνει δυναμικό παρών στο μεγαλύτερο συμμετοχικό γεγονός ενάντια στην κλιματική αλλαγή που διοργανώθηκε ποτέ στον πλανήτη. Μέχρις στιγμής είναι στην 5η θέση παγκσμίως.
«Η Ελλάδα για ακόμα μια φορά αποδεικνύει ότι όταν θέλει – μπορεί. Η πέμπτη θέση της χώρας μας σε μια άτυπη παγκόσμια κατάταξη ανάμεσα στις χώρες που συμμετέχουν με τις περισσότερες πόλεις στην Ώρα της Γης έρχεται να το επαληθεύσει. Ωστόσο το μεγάλο στοίχημά μας είναι η ατομική συμμετοχή των πολιτών. Κάθε πολίτης που εγγράφεται ηλεκτρονικά στο http://www.earthhour.org/signup/gr:el δεν δηλώνει απλά τη συμμετοχή του στο μεγαλύτερο περιβαλλοντικό γεγονός στον πλανήτη – Συνυπογράφει μια παγκόσμια έκκληση προς τους ηγέτες των Ηνωμένων Εθνών και απαιτεί γενναίες αποφάσεις στην Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή που θα πραγματοποιηθεί στην Κοπεγχάγη τον ερχόμενο Δεκέμβριο», δήλωσε ο Γιώργος Βελλίδης, Επικεφαλής του τμήματος Επικοινωνίας του WWF Ελλάς.
Για περισσότερες πληροφορίες αλλά και για ιδέες για δράσεις ο διαδικτυακός τόπος είναι πάντα ανοιχτός: http://www.earthhour.org/about/gr:el
Μόλις 13 μέρες απομένουν για την Ώρα της Γης 2009 (Σάββατο, 28 Μαρτίου, 20:30) και η Ελλάδα δηλώνει δυναμικό παρών στο μεγαλύτερο συμμετοχικό γεγονός ενάντια στην κλιματική αλλαγή που διοργανώθηκε ποτέ στον πλανήτη. Μέχρις στιγμής είναι στην 5η θέση παγκσμίως.
«Η Ελλάδα για ακόμα μια φορά αποδεικνύει ότι όταν θέλει – μπορεί. Η πέμπτη θέση της χώρας μας σε μια άτυπη παγκόσμια κατάταξη ανάμεσα στις χώρες που συμμετέχουν με τις περισσότερες πόλεις στην Ώρα της Γης έρχεται να το επαληθεύσει. Ωστόσο το μεγάλο στοίχημά μας είναι η ατομική συμμετοχή των πολιτών. Κάθε πολίτης που εγγράφεται ηλεκτρονικά στο http://www.earthhour.org/signup/gr:el δεν δηλώνει απλά τη συμμετοχή του στο μεγαλύτερο περιβαλλοντικό γεγονός στον πλανήτη – Συνυπογράφει μια παγκόσμια έκκληση προς τους ηγέτες των Ηνωμένων Εθνών και απαιτεί γενναίες αποφάσεις στην Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή που θα πραγματοποιηθεί στην Κοπεγχάγη τον ερχόμενο Δεκέμβριο», δήλωσε ο Γιώργος Βελλίδης, Επικεφαλής του τμήματος Επικοινωνίας του WWF Ελλάς.
Για περισσότερες πληροφορίες αλλά και για ιδέες για δράσεις ο διαδικτυακός τόπος είναι πάντα ανοιχτός: http://www.earthhour.org/about/gr:el
Σάββατο 14 Μαρτίου 2009
θεατρική παράσταση για τα παιδιά στη Γάζα
Από το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση ήρθε η παρακάτω πρόσκληση:
Θεατρική παράσταση «για τα παιδιά στη Γάζα» την Πέμπτη 26-3-2009
Η «πρωτοβουλία για τα παιδιά στη Γάζα» σε συνεργασία με το Θέατρο 'Αγγέλων Βήμα'
σας καλούν την ΠΕΜΠΤΗ 26 Μαρτίου 2009, ώρα 09.15μ.μ. στην παράσταση του έργου "Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ". Για κάθε 2 εισιτήρια το θέατρο θα προσφέρει το 1 εισιτήριο στη πρωτοβουλία «για τα παιδιά στη Γάζα». Γενική είσοδος για την Πέμπτη 26-3-2009: 20Ευρώ.
Το Θέατρο 'Αγγέλων Βήμα' βρίσκεται στη Σατωβριάνδου 36 – Ομόνοια. Οι θέσεις είναι περιορισμένες και για κρατήσεις μπορείτε να απευθυνθείτε στο τηλ. 210-5242211/13.
Το έργο «Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ» του Ντούσαν Κοβάτσεβιτς:
Ο ''ένας'', τέως αντικαθεστωτικός και νυν κρατικό στέλεχος.
Ο ''άλλος'', η σκιά του, πράκτορας Μυστικών Υπηρεσιών.
Ποιά είναι τα όρια της παραβίασης της ιδιωτικής ζωής;
Κι όταν αυτά ξεπερνιούνται, είναι υπέρβαση καθήκοντος ή εμμονή;
Ποιοι είναι ''Εκείνοι'' που ελέγχουν τα πάντα;
Ποιος είναι τελικά ο Θύτης και ποιό το Θύμα;
Ένας ογκώδης αστυνομικός φάκελος έχει μετατραπεί σε λογοτεχνικό έργο.
Μια ολόκληρη ζωή μπορεί να χωρέσει σε μια βαλίτσα;
Τραγική κωμωδία ή κωμική τραγωδία;
Ο Ντούσαν Κοβάτσεβιτς, έγραψε τον «Επαγγελματία» το 1990. Έκτοτε, το έργο έχει μεταφρασθεί σε πολλές γλώσσες και έχει παιχθεί σε πολλές χώρες του κόσμου. Η ταινία «Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ» σε σενάριο του ίδιου του Κοβάτσεβιτς έχει αποσπάσει πολλά διεθνή βραβεία και ενθουσιώδεις κριτικές από κριτικούς όλου του κόσμου. Το 1995, ο Ντούσαν Κοβάτσεβιτς, έγραψε το σενάριο στην βραβευμένη ταινία του Εμίρ Κουστουρίτσα «Underground», που πήρε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Κανών.
Με αυτή την παράσταση, κάνει την πρώτη θεατρική σκηνοθετική της εμφάνιση η Πηγή Δημητρακοπούλου, γνωστή από τις σημαντικές και βραβευμένες σκηνοθετικές επιτυχίες της στην τηλεόραση με πιο πρόσφατη την πολυβραβευμένη σειρά «ΤΟ ΔΕΚΑ».
Μετάφραση: Γκάκα Ρόσιτς
Σκηνοθεσία – προσαρμογή: Πηγή Δημητρακοπούλου
Σκηνικά: Κώστας Παππάς
Κοστούμια: Μαρία Κοντοδήμα
Φωτισμοί: Γιώργος Αργυροηλιόπουλος
Παίζουν οι ηθοποιοί κατά σειρά εμφάνισης:
Τέγια: Γιάννης Τσορτέκης
Μάρθα: Δέσποινα Σιδηροπούλου
Λούκα: Γιώργος Μπινιάρης
Διάρκεια 80'
Στην «πρωτοβουλία για τα παιδιά στη Γάζα» συμμετέχουν:
· Το Δίκτυο Πολιτών Χολαργού
· Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ»
· Η Α-Γ ΕΛΜΕ, Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης, Β' Αθήνας
· Η Ένωση Συλλόγων Γονέων Χολαργού
· Η Ένωση Συλλόγων Γονέων Παπάγου
· Ο Σύλλογος AL AWDA - δικαίωμα στην επιστροφή
· Ο Σύλλογος Γονέων 2ου Δημοτικού Σχολείου Χολαργού
· Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
Που θα πάει η βοήθεια;
1) θα αγοραστεί συγκεκριμένος ιατρικός εξοπλισμός σε συνεννόηση με συγκεκριμένο Νοσοκομείο στη Γάζα.
2) θα ενισχυθούν συγκεκριμένες οικογένειες ορφανών με το σύστημα της «αναδοχής» με στόχο την ανάπτυξη δεσμών με κοινότητες σε καταυλισμούς.
Η «πρωτοβουλία για τα παιδιά στη Γάζα» βρίσκεται σε κατευθείαν επικοινωνία με συγκεκριμένα Νοσοκομεία και με οικογένειες ώστε να διασφαλιστεί ότι η βοήθεια θα φτάσει τελικά σε αυτούς που την έχουν ανάγκη χωρίς ενδιάμεσες υπηρεσίες.
Επικοινωνία:
http://www.theatroedu.gr/main/index.php?lang=el
http://www.gaza-children.blogspot.com/
Θεατρική παράσταση «για τα παιδιά στη Γάζα» την Πέμπτη 26-3-2009
Η «πρωτοβουλία για τα παιδιά στη Γάζα» σε συνεργασία με το Θέατρο 'Αγγέλων Βήμα'
σας καλούν την ΠΕΜΠΤΗ 26 Μαρτίου 2009, ώρα 09.15μ.μ. στην παράσταση του έργου "Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ". Για κάθε 2 εισιτήρια το θέατρο θα προσφέρει το 1 εισιτήριο στη πρωτοβουλία «για τα παιδιά στη Γάζα». Γενική είσοδος για την Πέμπτη 26-3-2009: 20Ευρώ.
Το Θέατρο 'Αγγέλων Βήμα' βρίσκεται στη Σατωβριάνδου 36 – Ομόνοια. Οι θέσεις είναι περιορισμένες και για κρατήσεις μπορείτε να απευθυνθείτε στο τηλ. 210-5242211/13.
Το έργο «Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ» του Ντούσαν Κοβάτσεβιτς:
Ο ''ένας'', τέως αντικαθεστωτικός και νυν κρατικό στέλεχος.
Ο ''άλλος'', η σκιά του, πράκτορας Μυστικών Υπηρεσιών.
Ποιά είναι τα όρια της παραβίασης της ιδιωτικής ζωής;
Κι όταν αυτά ξεπερνιούνται, είναι υπέρβαση καθήκοντος ή εμμονή;
Ποιοι είναι ''Εκείνοι'' που ελέγχουν τα πάντα;
Ποιος είναι τελικά ο Θύτης και ποιό το Θύμα;
Ένας ογκώδης αστυνομικός φάκελος έχει μετατραπεί σε λογοτεχνικό έργο.
Μια ολόκληρη ζωή μπορεί να χωρέσει σε μια βαλίτσα;
Τραγική κωμωδία ή κωμική τραγωδία;
Ο Ντούσαν Κοβάτσεβιτς, έγραψε τον «Επαγγελματία» το 1990. Έκτοτε, το έργο έχει μεταφρασθεί σε πολλές γλώσσες και έχει παιχθεί σε πολλές χώρες του κόσμου. Η ταινία «Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ» σε σενάριο του ίδιου του Κοβάτσεβιτς έχει αποσπάσει πολλά διεθνή βραβεία και ενθουσιώδεις κριτικές από κριτικούς όλου του κόσμου. Το 1995, ο Ντούσαν Κοβάτσεβιτς, έγραψε το σενάριο στην βραβευμένη ταινία του Εμίρ Κουστουρίτσα «Underground», που πήρε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Κανών.
Με αυτή την παράσταση, κάνει την πρώτη θεατρική σκηνοθετική της εμφάνιση η Πηγή Δημητρακοπούλου, γνωστή από τις σημαντικές και βραβευμένες σκηνοθετικές επιτυχίες της στην τηλεόραση με πιο πρόσφατη την πολυβραβευμένη σειρά «ΤΟ ΔΕΚΑ».
Μετάφραση: Γκάκα Ρόσιτς
Σκηνοθεσία – προσαρμογή: Πηγή Δημητρακοπούλου
Σκηνικά: Κώστας Παππάς
Κοστούμια: Μαρία Κοντοδήμα
Φωτισμοί: Γιώργος Αργυροηλιόπουλος
Παίζουν οι ηθοποιοί κατά σειρά εμφάνισης:
Τέγια: Γιάννης Τσορτέκης
Μάρθα: Δέσποινα Σιδηροπούλου
Λούκα: Γιώργος Μπινιάρης
Διάρκεια 80'
Στην «πρωτοβουλία για τα παιδιά στη Γάζα» συμμετέχουν:
· Το Δίκτυο Πολιτών Χολαργού
· Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ»
· Η Α-Γ ΕΛΜΕ, Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης, Β' Αθήνας
· Η Ένωση Συλλόγων Γονέων Χολαργού
· Η Ένωση Συλλόγων Γονέων Παπάγου
· Ο Σύλλογος AL AWDA - δικαίωμα στην επιστροφή
· Ο Σύλλογος Γονέων 2ου Δημοτικού Σχολείου Χολαργού
· Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
Που θα πάει η βοήθεια;
1) θα αγοραστεί συγκεκριμένος ιατρικός εξοπλισμός σε συνεννόηση με συγκεκριμένο Νοσοκομείο στη Γάζα.
2) θα ενισχυθούν συγκεκριμένες οικογένειες ορφανών με το σύστημα της «αναδοχής» με στόχο την ανάπτυξη δεσμών με κοινότητες σε καταυλισμούς.
Η «πρωτοβουλία για τα παιδιά στη Γάζα» βρίσκεται σε κατευθείαν επικοινωνία με συγκεκριμένα Νοσοκομεία και με οικογένειες ώστε να διασφαλιστεί ότι η βοήθεια θα φτάσει τελικά σε αυτούς που την έχουν ανάγκη χωρίς ενδιάμεσες υπηρεσίες.
Επικοινωνία:
http://www.theatroedu.gr/main/index.php?lang=el
http://www.gaza-children.blogspot.com/
PAST PERFECT GENES live in Athens
Ένα νέο μουσικό σχήμα οι PAST PERFECT GENES, αποτελούμενο από πέντε γνήσιους εραστές της μουσικής ροκ σκηνής της δεκαετίας του '60 και του '70 εμφανίζεται στο Μπαράκι του Βασίλη, Διδότου και Σίνα γωνία απέναντι από το Γαλλικό Ινστιτούτο, την Τετάρτη 1 Απριλίου του 2009 το βράδυ ( όχι όχι δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο, πιστέψτε, αλήθεια εμφανίζονται και μάλιστα είναι και καλοί).
Αξίζει να τονίσουμε ότι οι μουσικοί του σχήματος δεν είναι επαγγελματίες αφού ασκούν άλλο επάγγελμα για προς το ζην αλλά το κοινό τους πάθος και μεράκι για τη ροκ μουσική με της οποίας τα ακούσματα μεγάλωσαν τους κάνει καλούς!!!
Όσοι πιστοί της ροκ προσέλθετε!!!
πληροφορίες στο (www.tobaraki.gr)
Αξίζει να τονίσουμε ότι οι μουσικοί του σχήματος δεν είναι επαγγελματίες αφού ασκούν άλλο επάγγελμα για προς το ζην αλλά το κοινό τους πάθος και μεράκι για τη ροκ μουσική με της οποίας τα ακούσματα μεγάλωσαν τους κάνει καλούς!!!
Όσοι πιστοί της ροκ προσέλθετε!!!
πληροφορίες στο (www.tobaraki.gr)
Βραβείο Φυσικών Επιστημών σε ελληνίδα καθηγήτρια
...και μια είδηση από το εξωτερικό για ελληνίδα καθηγήτρια
Αυστραλία: Κορυφαίο βραβείο Φυσικοχημείας σε Eλληνίδα καθηγήτρια!
ΑΠΕ Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009 10:47
Η Σούλα Μπένετ, (Παναγιωτίδη), βραβεύτηκε από την BHP Billiton ως η καλύτερη καθηγήτρια Φυσικοχημείας της Αυστραλίας. To βραβείο αυτό θεωρείται και είναι το κορυφαίο βραβείο καθηγητές Φυσικοχημείας στην Αυστραλία.
Καθηγήτρια του κρατικού γυμνασίου-λυκείου της Μελβούρνης Northcote High για 20 ολόκληρα χρόνια, η κ. Μπένετ δηλώνει οπαδός της δημόσιας εκπαίδευσης.
Είναι η δασκάλα που πριν από ένα περίπου χρόνο πήρε τους μαθητές της και ταξίδεψε μαζί τους στη NASA, προκειμένου, όπως λέει η ίδια, τα παιδιά που αγαπούν τις θετικές επιστήμες "να δουν την αγάπη τους να παράγει έργο".
Από το 2001 που ανέλαβε την θέση της υπεύθυνης Μαθημάτων Θετικής Κατεύθυνσης στο σχολείο, οι τάξεις των μαθητών των τελευταίων δύο τάξεων Γυμνασίου που επιλέγουν τις θετικές επιστήμες διπλασιάστηκε.
Αυστραλία: Κορυφαίο βραβείο Φυσικοχημείας σε Eλληνίδα καθηγήτρια!
ΑΠΕ Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009 10:47
Η Σούλα Μπένετ, (Παναγιωτίδη), βραβεύτηκε από την BHP Billiton ως η καλύτερη καθηγήτρια Φυσικοχημείας της Αυστραλίας. To βραβείο αυτό θεωρείται και είναι το κορυφαίο βραβείο καθηγητές Φυσικοχημείας στην Αυστραλία.
Καθηγήτρια του κρατικού γυμνασίου-λυκείου της Μελβούρνης Northcote High για 20 ολόκληρα χρόνια, η κ. Μπένετ δηλώνει οπαδός της δημόσιας εκπαίδευσης.
Είναι η δασκάλα που πριν από ένα περίπου χρόνο πήρε τους μαθητές της και ταξίδεψε μαζί τους στη NASA, προκειμένου, όπως λέει η ίδια, τα παιδιά που αγαπούν τις θετικές επιστήμες "να δουν την αγάπη τους να παράγει έργο".
Από το 2001 που ανέλαβε την θέση της υπεύθυνης Μαθημάτων Θετικής Κατεύθυνσης στο σχολείο, οι τάξεις των μαθητών των τελευταίων δύο τάξεων Γυμνασίου που επιλέγουν τις θετικές επιστήμες διπλασιάστηκε.
Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009
όταν είσαι μέρος του προβλήματος και μέρος της λύσης
γεια σας,
ψάχνοντας για σχόλια για σκέψη και προβληματισμό έπεσα πάνω σε αυτό και σας το παραθέτω αυτούσιο
Πηγή: http://prwgreece.blogspot.com/2008/12/blog-post_23.html
(ένα blog για την ελληνική κοινότητα του process work Greece για συζήτηση, ανταλλαγή και επικοινωνία)
Τϊτλος: Αν δεν είσαι μέρος της λύσης, είσαι μέρος του προβλήματος... (Αλεξάνδρα Βασιλείου)
23-12-2008
Το κυρίαρχο συναίσθημα αυτές τις μέρες είναι πόνος. Ανέκφραστος, κι έτσι εύκολα μετατρέπεται σε οργή και αγανάκτηση. Σε μια κουλτούρα μαθημένη να θεωρεί την έκφραση πόνου αδυναμία, και την έκφραση οργής δύναμη.
Το πεδίο μέσα στο οποίο διαδραματίζονται τα γεγονότα, είναι μια ατμόσφαιρα έντασης, οικονομικής ανασφάλειας (καταστροφής για πολλούς), αίσθησης ότι τα πράγματα έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο.
Ο φόνος του Αλέξη Γρηγορόπουλου ήταν η αφορμή, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Και όλος ο ανέκφραστος πόνος για τα αδιέξοδα που βιώνει η ελληνική κοινωνία μετατράπηκε σε οργή. Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνο πράγμα από το να αγνοήσεις τον πόνο. Γίνεται δηλητήριο και τρώει τα σωθικά. Κι όταν γίνει αυτή η μετατροπή σε αγανάκτηση και οργή, χάνει κάθε ενημερότητα, ψάχνει για εκτόνωση (σε δίκαιους και άδικους), χάνει την ικανότητα να ακούσει, ζητάει εκδίκηση. Έχουν γραφτεί πολλά αυτές τις μέρες, αναλύσεις, άρθρα, από πολλές οπτικές γωνίες. Μερικές ακόμα θα προσπαθήσω να προσθέσω, αναγνωρίζοντας ότι μέσα σε τόση σύγκρουση και απελπισία, είναι δύσκολο να δει κανείς τη μεγαλύτερη εικόνα.
Οι πρώτες δύο είναι οπτικές που βλέπουν τα δρώμενα σαν μια συνεχή εναλλαγή ρόλων, που όλοι εκπροσωπούμε σε διαφορετικές στιγμές. Και η τρίτη, αυτή που αντιμετωπίζει κάθε εξωτερική σύγκρουση και σαν αντανάκλαση μιας εσωτερικής.
Οπτική 1η
Αν δει κανείς τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων σαν μια συναλλαγή ρόλων, μπορεί να περιγράψει τους ακόλουθους:
αυτοί που κατηγορούνται για κατάχρηση της ισχύος τους
αυτοί που νιώθουν θύματα της κατάχρησης ισχύος και που νιώθουν περιθωριοποιημένοι
Η ισχύς είναι μια δυναμική στη σχέση που δεν αφορά μόνο την κοινωνική ταυτότητα (κυβέρνηση, αστυνομία, πολίτες, κλπ), αλλά και την ιδιαίτερη δυναμική της κάθε στιγμής. Η κυβέρνηση έχει βρεθεί σε θέση ισχύος, από το γεγονός και μόνο ότι είναι κυβέρνηση και δίνει τις διαταγές. Οι διαδηλωτές έχουν βρεθεί σε θέση ισχύος απέναντι σε αστυνομικούς που είχαν εντολές να μην αντιδράσουν ή απέναντι σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν να προστατέψουν τα μαγαζιά τους. Η ισχύς αλλάζει χέρια, ανάλογα με τη στιγμή, ανάλογα με τις περιστάσεις. Οι διαδηλωτές έχουν την ισχύ, τη στιγμή που η παρουσία τους στο κέντρο της Αθήνας, στις γειτονιές και στους δρόμους, διαταράσσει την καθημερινότητα των άλλων (για αυτό άλλωστε και γίνονται οι διαδηλώσεις, για αυτή τη στιγμιαία ανακατανομή ισχύος). Προσοχή: άλλο να συζητά κανείς για ρόλους και δυναμική στην επικοινωνία, και άλλο να παίρνει θέση απέναντι σε έναν φόνο (που ποτέ δεν μπορεί να εξισωθεί με το σπάσιμο μιας τζαμαρίας! Αυτά τα δυο δεν μπορούν να εξισωθούν, δεν είναι το ίδιο πράγμα!)
Νομίζω πως ελάχιστοι από εμάς ξέρουμε πως να διαχειριστούμε την ισχύ. Η θέση ισχύος έχει μερικά χαρακτηριστικά, παρόντα για όποιον βρεθεί σε αυτή τη θέση.
Η θέση ισχύος να είναι εθιστική για αυτόν που την έχει, με την έννοια ότι κάνει τον άνθρωπο να νιώθει καλά για τον εαυτό του και να θέλει κι άλλο. Είναι επίσης τυφλωτική. Όχι μόνο χάνουμε την ενημερότητα μας για τη θέση ισχύος που έχουμε, αλλά και την ενημερότητα για το πως αυτή επηρεάζει τους άλλους. Άνθρωποι που βρίσκονται σε θέση ισχύος συχνά δεν καταλαβαίνουν γιατί οι άλλοι διαμαρτύρονται, ή γιατί υποφέρουν. Νιώθουν τους άλλους ως θύματα, και νιώθουν υπεράνω των προβλημάτων των άλλων. Δεν μπορούν να δουν πως η δική τους συμπεριφορά ισχύος είναι κακοποιητική ή πως συνεισφέρει στη δυσκολία των άλλων ανθρώπων. Από την άλλη πλευρά, σε περιπτώσεις που έχουμε λιγότερη ισχύ ή καθόλου ισχύ, βλέπουμε ξεκάθαρα αυτή τη διαφορά και τις πονετικές επιδράσεις της.Το να έχει κανείς ισχύ δεν κάνει κάποιον αναγκαστικά “κακό”. Το να είμαστε ενήμεροι της ισχύος μας, μας προστατεύει από το να τη χρησιμοποιούμε με τρόπο που κακοποιεί τους άλλους. Οι άνθρωποι που είναι ενήμεροι της ισχύος τους ξέρουν ότι η ισχύς μεταβιβάζεται, δεν μοιράζεται. Αν είσαι ενήμερος της θέσης ισχύος και εξουσίας που έχεις, τότε θυμάσαι πως είναι να μην έχεις ισχύ και ξέρεις πως η ασυνείδητη ισχύς μπορεί να πονέσει τους άλλους, να τους εξαγριώσει, να τους στερήσει ελευθερία. Όταν δεις τέτοια σινιάλα, θα τα θεωρήσεις σημαντικό καθρέφτισμα για εσένα και δεν θα κοιτάς τον άλλον αφ' υψηλού, ή δεν θα τα ξεπερνάς ως ασήμαντες αντιδράσεις του άλλου. Η ενημερότητα και ανάληψη ευθύνης για τη θέση ισχύος συνήθως αποκλιμακώνει τις συγκρούσεις.
Οπτική 2η
Σε ένα άλλο επίπεδο, όλοι (κυβέρνηση, αστυνομία, πολίτες) είναι και καταχραστές ισχύος και θύματα κατάχρησης ισχύος από άλλους, και η σύγκρουση είναι ανάμεσα στην απελπισία και την ελπίδα.
Από τη μια η απελπισία, από την άλλη ότι κάτι μπορεί να αλλάξει.
Όλοι είναι ίδιοι, η εξουσία χαλάει τον άνθρωπο, κλπ, κλπ. Από την άλλη μια διαχρονική αίσθηση ελπίδας, έγνοιας για όλους, πίστη στο μέλλον της Ελληνικής κοινωνίας, στην ικανότητα να μάθει από τα λάθη της και να δημιουργήσει κάτι καινούργιο, που να εμπεριέχει όλες τις φωνές, όλες τις απόψεις, και να δίνει δικαίωμα σε όλους να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρα τους.
Ο ρόλος φάντασμα είναι αυτός που θα καταλάβει και την ελπίδα και την απελπισία, αυτός που θα ‘αγκαλιάσουν’ και τα δυο συναισθήματα, και θα ενθαρρύνει δημιουργικότερο διάλογο ανάμεσα στα δύο. Σα να λέμε δηλαδή, ο ρόλος του ‘πρεσβύτερου’ (elder).
Οπτική 3η
Η τρίτη οπτική που λείπει είναι αυτή που βλέπει αυτή την εξωτερική σύγκρουση σαν αντανάκλαση μιας εσωτερικής σύγκρουσης που όλοι κουβαλάμε, και που όλοι οι ρόλοι εκπροσωπούνται.
Πόσες εμπειρίες και πλευρές σου δεν περιθωριοποιείς κάθε μέρα;
Πόσα συναισθήματά σου δεν γίνονται πρόσφυγες της καθημερινότητάς σου;
Πόσες φορές δεν αγνοείς τον πόνο σου, την αντίδρασή σου σε κάτι, γιατί δεν ξέρεις να τον εκφράσεις;
Πόσες δολοφονίες εσωτερικών εμπειριών δεν γίνονται κάθε μέρα, γιατί δεν ξέρεις πώς να εκφραστείς, πώς να διεκδικήσεις μια εσωτερική δημοκρατία, έναν εσωτερικό διάλογο;
Πόση εσωτερική αστυνόμευση αντέχεις πριν γίνει και η εσωτερική εξέγερση πραγματικότητα;
Χρειαζόμαστε χώρο για διάλογο. Εσωτερικό και εξωτερικό. Μαζί με την κοινωνική δράση, μαζί με της διαδηλώσεις ενάντια στην κατάχρηση εξουσίας (σε όλες της τις μορφές), μαζί με τις μαζώξεις πολιτών στις γειτονιές (που ήδη ξεφύτρωσαν και πολλαπλασιάστηκαν τις τελευταίες μέρες). Διάλογο, για να καταλάβουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους καλύτερα. Πριν συνηθίσουμε τον φόβο και την κρίση. Πριν θεωρήσουμε όλον αυτόν τον πόνο γύρω και μέσα μας αναγκαίο –και ανυπέρβλητο- κακό.
ψάχνοντας για σχόλια για σκέψη και προβληματισμό έπεσα πάνω σε αυτό και σας το παραθέτω αυτούσιο
Πηγή: http://prwgreece.blogspot.com/2008/12/blog-post_23.html
(ένα blog για την ελληνική κοινότητα του process work Greece για συζήτηση, ανταλλαγή και επικοινωνία)
Τϊτλος: Αν δεν είσαι μέρος της λύσης, είσαι μέρος του προβλήματος... (Αλεξάνδρα Βασιλείου)
23-12-2008
Το κυρίαρχο συναίσθημα αυτές τις μέρες είναι πόνος. Ανέκφραστος, κι έτσι εύκολα μετατρέπεται σε οργή και αγανάκτηση. Σε μια κουλτούρα μαθημένη να θεωρεί την έκφραση πόνου αδυναμία, και την έκφραση οργής δύναμη.
Το πεδίο μέσα στο οποίο διαδραματίζονται τα γεγονότα, είναι μια ατμόσφαιρα έντασης, οικονομικής ανασφάλειας (καταστροφής για πολλούς), αίσθησης ότι τα πράγματα έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο.
Ο φόνος του Αλέξη Γρηγορόπουλου ήταν η αφορμή, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Και όλος ο ανέκφραστος πόνος για τα αδιέξοδα που βιώνει η ελληνική κοινωνία μετατράπηκε σε οργή. Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνο πράγμα από το να αγνοήσεις τον πόνο. Γίνεται δηλητήριο και τρώει τα σωθικά. Κι όταν γίνει αυτή η μετατροπή σε αγανάκτηση και οργή, χάνει κάθε ενημερότητα, ψάχνει για εκτόνωση (σε δίκαιους και άδικους), χάνει την ικανότητα να ακούσει, ζητάει εκδίκηση. Έχουν γραφτεί πολλά αυτές τις μέρες, αναλύσεις, άρθρα, από πολλές οπτικές γωνίες. Μερικές ακόμα θα προσπαθήσω να προσθέσω, αναγνωρίζοντας ότι μέσα σε τόση σύγκρουση και απελπισία, είναι δύσκολο να δει κανείς τη μεγαλύτερη εικόνα.
Οι πρώτες δύο είναι οπτικές που βλέπουν τα δρώμενα σαν μια συνεχή εναλλαγή ρόλων, που όλοι εκπροσωπούμε σε διαφορετικές στιγμές. Και η τρίτη, αυτή που αντιμετωπίζει κάθε εξωτερική σύγκρουση και σαν αντανάκλαση μιας εσωτερικής.
Οπτική 1η
Αν δει κανείς τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων σαν μια συναλλαγή ρόλων, μπορεί να περιγράψει τους ακόλουθους:
αυτοί που κατηγορούνται για κατάχρηση της ισχύος τους
αυτοί που νιώθουν θύματα της κατάχρησης ισχύος και που νιώθουν περιθωριοποιημένοι
Η ισχύς είναι μια δυναμική στη σχέση που δεν αφορά μόνο την κοινωνική ταυτότητα (κυβέρνηση, αστυνομία, πολίτες, κλπ), αλλά και την ιδιαίτερη δυναμική της κάθε στιγμής. Η κυβέρνηση έχει βρεθεί σε θέση ισχύος, από το γεγονός και μόνο ότι είναι κυβέρνηση και δίνει τις διαταγές. Οι διαδηλωτές έχουν βρεθεί σε θέση ισχύος απέναντι σε αστυνομικούς που είχαν εντολές να μην αντιδράσουν ή απέναντι σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν να προστατέψουν τα μαγαζιά τους. Η ισχύς αλλάζει χέρια, ανάλογα με τη στιγμή, ανάλογα με τις περιστάσεις. Οι διαδηλωτές έχουν την ισχύ, τη στιγμή που η παρουσία τους στο κέντρο της Αθήνας, στις γειτονιές και στους δρόμους, διαταράσσει την καθημερινότητα των άλλων (για αυτό άλλωστε και γίνονται οι διαδηλώσεις, για αυτή τη στιγμιαία ανακατανομή ισχύος). Προσοχή: άλλο να συζητά κανείς για ρόλους και δυναμική στην επικοινωνία, και άλλο να παίρνει θέση απέναντι σε έναν φόνο (που ποτέ δεν μπορεί να εξισωθεί με το σπάσιμο μιας τζαμαρίας! Αυτά τα δυο δεν μπορούν να εξισωθούν, δεν είναι το ίδιο πράγμα!)
Νομίζω πως ελάχιστοι από εμάς ξέρουμε πως να διαχειριστούμε την ισχύ. Η θέση ισχύος έχει μερικά χαρακτηριστικά, παρόντα για όποιον βρεθεί σε αυτή τη θέση.
Η θέση ισχύος να είναι εθιστική για αυτόν που την έχει, με την έννοια ότι κάνει τον άνθρωπο να νιώθει καλά για τον εαυτό του και να θέλει κι άλλο. Είναι επίσης τυφλωτική. Όχι μόνο χάνουμε την ενημερότητα μας για τη θέση ισχύος που έχουμε, αλλά και την ενημερότητα για το πως αυτή επηρεάζει τους άλλους. Άνθρωποι που βρίσκονται σε θέση ισχύος συχνά δεν καταλαβαίνουν γιατί οι άλλοι διαμαρτύρονται, ή γιατί υποφέρουν. Νιώθουν τους άλλους ως θύματα, και νιώθουν υπεράνω των προβλημάτων των άλλων. Δεν μπορούν να δουν πως η δική τους συμπεριφορά ισχύος είναι κακοποιητική ή πως συνεισφέρει στη δυσκολία των άλλων ανθρώπων. Από την άλλη πλευρά, σε περιπτώσεις που έχουμε λιγότερη ισχύ ή καθόλου ισχύ, βλέπουμε ξεκάθαρα αυτή τη διαφορά και τις πονετικές επιδράσεις της.Το να έχει κανείς ισχύ δεν κάνει κάποιον αναγκαστικά “κακό”. Το να είμαστε ενήμεροι της ισχύος μας, μας προστατεύει από το να τη χρησιμοποιούμε με τρόπο που κακοποιεί τους άλλους. Οι άνθρωποι που είναι ενήμεροι της ισχύος τους ξέρουν ότι η ισχύς μεταβιβάζεται, δεν μοιράζεται. Αν είσαι ενήμερος της θέσης ισχύος και εξουσίας που έχεις, τότε θυμάσαι πως είναι να μην έχεις ισχύ και ξέρεις πως η ασυνείδητη ισχύς μπορεί να πονέσει τους άλλους, να τους εξαγριώσει, να τους στερήσει ελευθερία. Όταν δεις τέτοια σινιάλα, θα τα θεωρήσεις σημαντικό καθρέφτισμα για εσένα και δεν θα κοιτάς τον άλλον αφ' υψηλού, ή δεν θα τα ξεπερνάς ως ασήμαντες αντιδράσεις του άλλου. Η ενημερότητα και ανάληψη ευθύνης για τη θέση ισχύος συνήθως αποκλιμακώνει τις συγκρούσεις.
Οπτική 2η
Σε ένα άλλο επίπεδο, όλοι (κυβέρνηση, αστυνομία, πολίτες) είναι και καταχραστές ισχύος και θύματα κατάχρησης ισχύος από άλλους, και η σύγκρουση είναι ανάμεσα στην απελπισία και την ελπίδα.
Από τη μια η απελπισία, από την άλλη ότι κάτι μπορεί να αλλάξει.
Όλοι είναι ίδιοι, η εξουσία χαλάει τον άνθρωπο, κλπ, κλπ. Από την άλλη μια διαχρονική αίσθηση ελπίδας, έγνοιας για όλους, πίστη στο μέλλον της Ελληνικής κοινωνίας, στην ικανότητα να μάθει από τα λάθη της και να δημιουργήσει κάτι καινούργιο, που να εμπεριέχει όλες τις φωνές, όλες τις απόψεις, και να δίνει δικαίωμα σε όλους να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρα τους.
Ο ρόλος φάντασμα είναι αυτός που θα καταλάβει και την ελπίδα και την απελπισία, αυτός που θα ‘αγκαλιάσουν’ και τα δυο συναισθήματα, και θα ενθαρρύνει δημιουργικότερο διάλογο ανάμεσα στα δύο. Σα να λέμε δηλαδή, ο ρόλος του ‘πρεσβύτερου’ (elder).
Οπτική 3η
Η τρίτη οπτική που λείπει είναι αυτή που βλέπει αυτή την εξωτερική σύγκρουση σαν αντανάκλαση μιας εσωτερικής σύγκρουσης που όλοι κουβαλάμε, και που όλοι οι ρόλοι εκπροσωπούνται.
Πόσες εμπειρίες και πλευρές σου δεν περιθωριοποιείς κάθε μέρα;
Πόσα συναισθήματά σου δεν γίνονται πρόσφυγες της καθημερινότητάς σου;
Πόσες φορές δεν αγνοείς τον πόνο σου, την αντίδρασή σου σε κάτι, γιατί δεν ξέρεις να τον εκφράσεις;
Πόσες δολοφονίες εσωτερικών εμπειριών δεν γίνονται κάθε μέρα, γιατί δεν ξέρεις πώς να εκφραστείς, πώς να διεκδικήσεις μια εσωτερική δημοκρατία, έναν εσωτερικό διάλογο;
Πόση εσωτερική αστυνόμευση αντέχεις πριν γίνει και η εσωτερική εξέγερση πραγματικότητα;
Χρειαζόμαστε χώρο για διάλογο. Εσωτερικό και εξωτερικό. Μαζί με την κοινωνική δράση, μαζί με της διαδηλώσεις ενάντια στην κατάχρηση εξουσίας (σε όλες της τις μορφές), μαζί με τις μαζώξεις πολιτών στις γειτονιές (που ήδη ξεφύτρωσαν και πολλαπλασιάστηκαν τις τελευταίες μέρες). Διάλογο, για να καταλάβουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους καλύτερα. Πριν συνηθίσουμε τον φόβο και την κρίση. Πριν θεωρήσουμε όλον αυτόν τον πόνο γύρω και μέσα μας αναγκαίο –και ανυπέρβλητο- κακό.
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009
"ευτυχώς/δυστυχώς μπορείς ...." ή Ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις
"ευτυχώς/δυστυχώς μπορείς...."
Συνεχίζοντας το προηγούμενο κείμενο για τη δασκάλα που έκανε τη διαφορά σε ένα σχολείο της Αμερικής θέλω να σας πω για έναν ιερέα στην Καλλονή της Λέσβου, ο οποίος κάνει και αυτός τη διαφορά στη μικρή κοινότητα που ζει. Βλέποντας όλους αυτούς τους ανθρώπους που φτάνουν στη Μυτιλήνη με τόσα βάσανα, ταλαιπωρίες αλλά και ελπίδα και όνειρα αποφάσισε να τους συντρέξει όσο και όπως μπορεί. Κατάφερε λοιπόν να κινητοποιήσει τους κατοίκους της ενορίας του για ένα πιάτο φαί, για ένα παντελόνι, για ένα ζευγάρι παπούτσια, για μια μπάλλα... και πέτυχε. Μπράβο του!
Εκεί που οι άλλοι ψάχνουν να βρουν κάτι για να δώσουν νόημα στη ζωή τους ή παραπονιούνται ότι η ζωή δεν τους έχει δώσει μεγάλες προκλήσεις για να παλέψουν ή θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο αλλά δεν ξέρουν πως ή .. ή .. αυτός ο ιερέας βρήκε την ευκαιρία, 'μπροστά στα πόδια του' θα έλεγα ( γιατί εκεί δεν είναι τελικά το μετερίζι όπου ο καθένας μας μπορεί να παλέψει;) και ξεκίνησε.
Σας παραθέτω αποσπάσματα από το κείμενο-άρθρο του κυρίου Γιώργου Τυρίκου, στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της 3ης Ιανουαρίου του 2009, τον οποίο και ευχαριστώ για την ευκαιρία να γνωρίσω τον ιερέα αυτόν αλλά και για την ευκαιρία να τον γνωρίσω μέσω εκείνου και σε εσάς.
"... Μέσα στο 2008 ο παπα-Στρατής - εφημέριος του Αγίου Γεωργίου στο Κεράμι της Καλλονής - τάισε και έντυσε πάνω από 600 πρόσφυγες που βρέθηκαν στην περιοχή του......Στο Κέντρο Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανήλικων Προσφύγων στην Αγιάσο, όπου κάνουμε μαθήματα ελληνικών, δεν έχουμε δει κανέναν εγκληματία. Τα παιδιά είναι χαμογελαστά και γεμάτα ευγένεια.....Η ευθύνη μας ξεκινάει από αυτά που εμείς ως άτομα, ως πολίτες πρέπει να κάνουμε...... Και ξαφνικά το πρόβλημα μεταφέρθηκε στη γειτονιά μας. ..... Το δράμα των πλασμάτων του Θεού........ Και η απόφαση 'Κάτω από αυτές τις συνθήκες', συνεχίζει ο παπα-Στρατής, μόνο μια απόφαση μπορούσε να παρθεί. Η βοήθεια και η προς στιγμήν ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου..... ο Ιησούς Χριστός μάς μίλησε για την παραβολή του καλού Σαμαρείτη..... και συνεχίζει: «Δε θα μπορούσα βέβαια να σας κρύψω πως μέσα από την επαφή μου με τους “λαθρομετανάστες”, ένιωσα ένοχος γιατί ...είχα όσα εκείνοι δεν έχουν..... θέλω να ζητήσω ένα μεγάλο συγγνώμη γιατί και εγώ είμαι μέρος του λεγόμενου “πολιτισμένου” κόσμου.....Και να θυμηθώ και την παραίνεση του Αποστόλου των Εθνών Παύλου: “Εάν μιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων και δεν έχω αγάπη, έχω γίνει χαλκός που ηχεί και κύμβαλο που κάνει θόρυβο. Και αν μοιράσω τα υπάρχοντά μου και αν δώσω το σώμα μου να καεί, αν δεν έχω αγάπη δεν είμαι τίποτα..."
νάστε καλά και καλό δρόμο στη ζωή σας
Συνεχίζοντας το προηγούμενο κείμενο για τη δασκάλα που έκανε τη διαφορά σε ένα σχολείο της Αμερικής θέλω να σας πω για έναν ιερέα στην Καλλονή της Λέσβου, ο οποίος κάνει και αυτός τη διαφορά στη μικρή κοινότητα που ζει. Βλέποντας όλους αυτούς τους ανθρώπους που φτάνουν στη Μυτιλήνη με τόσα βάσανα, ταλαιπωρίες αλλά και ελπίδα και όνειρα αποφάσισε να τους συντρέξει όσο και όπως μπορεί. Κατάφερε λοιπόν να κινητοποιήσει τους κατοίκους της ενορίας του για ένα πιάτο φαί, για ένα παντελόνι, για ένα ζευγάρι παπούτσια, για μια μπάλλα... και πέτυχε. Μπράβο του!
Εκεί που οι άλλοι ψάχνουν να βρουν κάτι για να δώσουν νόημα στη ζωή τους ή παραπονιούνται ότι η ζωή δεν τους έχει δώσει μεγάλες προκλήσεις για να παλέψουν ή θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο αλλά δεν ξέρουν πως ή .. ή .. αυτός ο ιερέας βρήκε την ευκαιρία, 'μπροστά στα πόδια του' θα έλεγα ( γιατί εκεί δεν είναι τελικά το μετερίζι όπου ο καθένας μας μπορεί να παλέψει;) και ξεκίνησε.
Σας παραθέτω αποσπάσματα από το κείμενο-άρθρο του κυρίου Γιώργου Τυρίκου, στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της 3ης Ιανουαρίου του 2009, τον οποίο και ευχαριστώ για την ευκαιρία να γνωρίσω τον ιερέα αυτόν αλλά και για την ευκαιρία να τον γνωρίσω μέσω εκείνου και σε εσάς.
"... Μέσα στο 2008 ο παπα-Στρατής - εφημέριος του Αγίου Γεωργίου στο Κεράμι της Καλλονής - τάισε και έντυσε πάνω από 600 πρόσφυγες που βρέθηκαν στην περιοχή του......Στο Κέντρο Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανήλικων Προσφύγων στην Αγιάσο, όπου κάνουμε μαθήματα ελληνικών, δεν έχουμε δει κανέναν εγκληματία. Τα παιδιά είναι χαμογελαστά και γεμάτα ευγένεια.....Η ευθύνη μας ξεκινάει από αυτά που εμείς ως άτομα, ως πολίτες πρέπει να κάνουμε...... Και ξαφνικά το πρόβλημα μεταφέρθηκε στη γειτονιά μας. ..... Το δράμα των πλασμάτων του Θεού........ Και η απόφαση 'Κάτω από αυτές τις συνθήκες', συνεχίζει ο παπα-Στρατής, μόνο μια απόφαση μπορούσε να παρθεί. Η βοήθεια και η προς στιγμήν ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου..... ο Ιησούς Χριστός μάς μίλησε για την παραβολή του καλού Σαμαρείτη..... και συνεχίζει: «Δε θα μπορούσα βέβαια να σας κρύψω πως μέσα από την επαφή μου με τους “λαθρομετανάστες”, ένιωσα ένοχος γιατί ...είχα όσα εκείνοι δεν έχουν..... θέλω να ζητήσω ένα μεγάλο συγγνώμη γιατί και εγώ είμαι μέρος του λεγόμενου “πολιτισμένου” κόσμου.....Και να θυμηθώ και την παραίνεση του Αποστόλου των Εθνών Παύλου: “Εάν μιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων και δεν έχω αγάπη, έχω γίνει χαλκός που ηχεί και κύμβαλο που κάνει θόρυβο. Και αν μοιράσω τα υπάρχοντά μου και αν δώσω το σώμα μου να καεί, αν δεν έχω αγάπη δεν είμαι τίποτα..."
νάστε καλά και καλό δρόμο στη ζωή σας
Ένα μάθημα ζωής που έρχεται από το παρελθόν
γεια σας αγαπητοί φίλοι του blog
πήρα ένα email σήμερα που αφορούσε κάτι που έκανε μια δασκάλα σε πολύ δύσκολα, είναι αλήθεια, χρόνια. Η ιστορία είναι η εξής: "Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, η Jane Elliott πήγε να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου κατοικούσαν μόνο λευκοί. Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους με γαλάζια μάτια κι εκείνους με καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων". Η συνέχεια επί της οθόνης...
Το ντοκιμαντέρ, που μπορείτε να δείτε στο http://www.tvxs.gr/v4361 παρουσιάζει την ιστορία εκείνου του μαθήματος και την επιρροή του στα παιδιά.
Σας το προτείνω να το δείτε ανεπιφύλακτα και ας αναρωτηθούμε τη δύναμη που έχουμε μέσα σε μια τάξη ή στην οικογένειά μας, μια δύναμη που συχνά την ξεχνάμε ή την 'παραχρησιμοποιούμε' ή την υποτιμούμε ή την χειριζόμαστε αλλοιώς...και είναι πολύ μεγάλης αξίας και ουσίας και η χρήση της και η αξιοποίησή της σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που δυστυχώς ζούμε.
Αλλά για να μη μείνω στο αρνητικό σας λέω αυτό που μου έλεγαν οι δάσκαλοί μου στα σεμινάρια που πήγαινα: "ευτυχώς/δυστυχώς μπορείς να κάνεις τη διαφορά".
γεια σας και σας περιμένω
πήρα ένα email σήμερα που αφορούσε κάτι που έκανε μια δασκάλα σε πολύ δύσκολα, είναι αλήθεια, χρόνια. Η ιστορία είναι η εξής: "Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, η Jane Elliott πήγε να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου κατοικούσαν μόνο λευκοί. Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους με γαλάζια μάτια κι εκείνους με καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων". Η συνέχεια επί της οθόνης...
Το ντοκιμαντέρ, που μπορείτε να δείτε στο http://www.tvxs.gr/v4361 παρουσιάζει την ιστορία εκείνου του μαθήματος και την επιρροή του στα παιδιά.
Σας το προτείνω να το δείτε ανεπιφύλακτα και ας αναρωτηθούμε τη δύναμη που έχουμε μέσα σε μια τάξη ή στην οικογένειά μας, μια δύναμη που συχνά την ξεχνάμε ή την 'παραχρησιμοποιούμε' ή την υποτιμούμε ή την χειριζόμαστε αλλοιώς...και είναι πολύ μεγάλης αξίας και ουσίας και η χρήση της και η αξιοποίησή της σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που δυστυχώς ζούμε.
Αλλά για να μη μείνω στο αρνητικό σας λέω αυτό που μου έλεγαν οι δάσκαλοί μου στα σεμινάρια που πήγαινα: "ευτυχώς/δυστυχώς μπορείς να κάνεις τη διαφορά".
γεια σας και σας περιμένω
Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008
...υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλυτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα
"Κάποτε θα ‘ρθουν"
Μουσική Μίκης Θεοδωράκης και εκτέλεση Παύλος Σιδηρόπουλος
Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν
και πώς σε θένε
Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε
Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν
Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα
Μουσική Μίκης Θεοδωράκης και εκτέλεση Παύλος Σιδηρόπουλος
Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν
και πώς σε θένε
Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε
Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν
Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα
για τους λογιών λογιών πολιτευτές των ημερών αυτών...
"ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ"
Στίχοι και μουσική : Διονύσης Σαββόπουλος από έναν ιστορικό δίσκο τη "Ρεζέρβα"
Αυτά τα λόγια με σφίξανε σαν πένσα,
τα είπε χθες το βράδυ μια ψυχή
κι ένας φαλάκρας, απ' έξω και από μέσα
χαμογελούσε,ναι, γιατί να σκοτιστεί.
Θυμάσαι που βαλάντωνες εκεί στην εξορία
και διάβαζες και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία;
τώρα κοκορεύεσαι επάνω στον εξώστη
και μιλάς στο πόπολο σαν τον ναυαγοσώστη.
Στη φοιτητριούλα που σ' έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή.
Τζάμπα χαραμίζει θα πάω να της πω
το νεανικό της και αγνό ενθουσιασμό.
Εκείνο που υψώνεται και σε εκμηδενίζει
είναι της καρδούλας μου το φως που ξεχειλίζει
και ότι σε γλιτώνει και σου δίνει την αιτία
είναι που χρειάζεται και η γραφειοκρατία.
Ο πρώτος προβοκάτορας απ' όλους στη ζωή μου
είναι η αφεντιά σου που αντιγράφει την φωνή μου
άλλαξες το σώμα μου με έπιπλα και σκεύη
σαν τον σοσιαλισμό που σε βολεύει.
Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις
εκεί που με χειροκροτάς χωρίς να το πιστεύεις
παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα
απ' το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα.
Στίχοι και μουσική : Διονύσης Σαββόπουλος από έναν ιστορικό δίσκο τη "Ρεζέρβα"
Αυτά τα λόγια με σφίξανε σαν πένσα,
τα είπε χθες το βράδυ μια ψυχή
κι ένας φαλάκρας, απ' έξω και από μέσα
χαμογελούσε,ναι, γιατί να σκοτιστεί.
Θυμάσαι που βαλάντωνες εκεί στην εξορία
και διάβαζες και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία;
τώρα κοκορεύεσαι επάνω στον εξώστη
και μιλάς στο πόπολο σαν τον ναυαγοσώστη.
Στη φοιτητριούλα που σ' έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή.
Τζάμπα χαραμίζει θα πάω να της πω
το νεανικό της και αγνό ενθουσιασμό.
Εκείνο που υψώνεται και σε εκμηδενίζει
είναι της καρδούλας μου το φως που ξεχειλίζει
και ότι σε γλιτώνει και σου δίνει την αιτία
είναι που χρειάζεται και η γραφειοκρατία.
Ο πρώτος προβοκάτορας απ' όλους στη ζωή μου
είναι η αφεντιά σου που αντιγράφει την φωνή μου
άλλαξες το σώμα μου με έπιπλα και σκεύη
σαν τον σοσιαλισμό που σε βολεύει.
Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις
εκεί που με χειροκροτάς χωρίς να το πιστεύεις
παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα
απ' το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα.
Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008
κείμενο των Οικολόγων Πράσινων για τα τελευταία γεγονότα
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ (9.12.08)
Καθιστική διαμαρτυρία έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών, Τετάρτη 1μ.μ.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι οργανώνουν αύριο Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου, στις 13.00, έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών (Βασ. Σοφίας 15) μια ειρηνική, καθιστική διαμαρτυρία, απαιτώντας να αναλάβει η κυβέρνηση την πολιτική ευθύνη για την κρίση. Ταυτόχρονα, επιδιώκουν να προωθήσουν πολιτικές προτάσεις των Οικολόγων Πράσινων και διάλογο για έξοδο από την κρίση. Προσκαλούν ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης να συμμετάσχουν σε αυτή τη εκδήλωση με το δικό τους τρόπο. Δεν μπορούμε να περιμένουμε παθητικά την κλιμάκωση της κρίσης, χρειαζόμαστε πολιτικές λύσεις και αλλαγή.
Ζητάμε ο Αλέξης να αναγνωριστεί ως θύμα τρομοκρατικής πράξης και η κηδεία του να γίνει με δημόσια δαπάνη
Η τραγική δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου μας έχει συγκλονίσει όλους. Είναι φυσικό να το νιώθουμε παιδί όλων μας αλλά και συμμαθητή μας. Στη θέση του θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άλλος. Είναι φυσικό να ξεχειλίζουν τα συναισθήματα οργής, να βγαίνουμε στους δρόμους και να απαιτούμε την τιμωρία των ενόχων και όσων όπλισαν το χέρι τους. Ταυτιζόμαστε με τους μαθητές που πολιορκούν τα αστυνομικά τμήματα, που ξεγυμνώνονται στη ΓΑΔΑ και μοιράζουν λουλούδια, που αντιδρούν με αυθόρμητο και ευφάνταστο τρόπο και απαιτούν να τιμωρηθούν επιτέλους οι ένοχοι: πολιτική και αστυνομική ηγεσία, δολοφόνοι του παιδιού.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι κατανοούν την οργή των νέων ανθρώπων που νοιώθουν όλο και περισσότερο ότι χάνεται η ελπίδα. Παράλληλα, όμως, είναι χρέος όλων μας να αναζητήσουμε με νηφαλιότητα τους τρόπους που θα διασφαλίσουν ότι δε θα ξανασυμβεί ποτέ τέτοιος θάνατος, ότι δε θα ανατροφοδοτείται με πράξεις αντεκδίκησης –και μάλιστα τυφλές- ο αδιέξοδος δρόμος της βίας. Και να μετατρέψουμε τα αισθήματα οργής σε ένα κίνημα για πολιτικές και θεσμικές αλλαγές, για ανατροπή της κουλτούρας της βίας και για ενδυνάμωση της δημοκρατίας και της δημοκρατικής κουλτούρας.
1. Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε την παραίτηση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης καθώς και της ηγεσίας της αστυνομίας.
2. Το κλίμα οργής ήταν ήδη φανερό λόγω των συνεχών σκανδάλων, της περιθωριοποίησης της νεολαίας, των οξυμένων προβλημάτων, της πολιτικής και κοινωνικής κρίσης. Σε αυτό το εύφλεκτο κλίμα, η δολοφονία του Αλέξη ήταν η σπίθα που άναψε τη φωτιά. Η όλη στάση της κυβέρνησης συνεχίζει να ρίχνει λάδι στη φωτιά, που τώρα γίνεται όλο και πιο ανεξέλεγκτη.
3. Ο όλος χειρισμός της δολοφονίας του Αλέξη θυμίζει πολύ τους κυβερνητικούς χειρισμούς σε σχέση με τις πυρκαγιές στα δάση το καλοκαίρι 2007. Με περισσό θράσος η Κυβερνητική Επιτροπή φαίνεται να επιλέγει μια παρόμοια στρατηγική ΚΑΙ για τη σημερινή κρίση.
4. Οι εξοργιστικοί χειρισμοί της κυβέρνησης έχουν δημιουργήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Η απόδοση των πολιτικών ευθυνών θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα για να εκτονωθεί σταδιακά η οργή και η κλιμάκωση της βίας. Αν δεν το καταλαβαίνει η κυβέρνηση από μόνη της, χρειάζεται η κοινωνία να της το υπενθυμίσει με αποφασιστικό αλλά μη βίαιο τρόπο.
5. Όσα συμβαίνουν σήμερα αφορούν την ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας μας που έχει πληγωθεί όχι μόνο από τη σφαίρα του αστυνομικού αλλά και από την στάση της κυβέρνησης.
Η ρίζα του κακού σχετικά με τη δολοφονία του Αλέξη βρίσκεται στις ίδιες τις αξίες και την κουλτούρα που, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, καλλιεργείται στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. με τη στρατιωτική δομή κι εκπαίδευση. Πρέπει να διασφαλισθεί ότι η αστυνομία θα σέβεται τη ζωή των πολιτών, θα προλαμβάνει αντί να πυροδοτεί την ένταση και τις συγκρούσεις, θα χρησιμοποιεί μεθόδους αυτοσυγκράτησης, τεχνικές μη βίαιης επίλυσης κρίσεων και συγκρούσεων και μη χρήσης όπλων.
Η κρίση, όμως, έχει προχωρήσει βαθύτερα, αφορά στις αξίες μιας κοινωνίας που δεν διασφαλίζει ότι τα παιδιά της θα ζήσουν σε ένα καλύτερο περιβάλλον, ούτε καν εξασφαλίζει ότι θα επιβιώσουν αν έρθουν αντιμέτωπα με ένα ανεξέλεγκτο «όργανο της τάξης». Μια ουσιαστική πρωτοβουλία διαλόγου και αυτοκριτικής της πολιτικής ηγεσίας είναι ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ κίνηση που μπορεί να εκτονώσει την κοινωνική ένταση που έχει προκληθεί.
Πιο αναλυτικά:
Παρακολουθούμε με προσοχή τις κινήσεις της κυβέρνησης, που φαίνεται όμως να υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών:
· Είναι αδιανόητο να αθωώνει προκαταβολικά ο υπουργός Εσωτερικών την ηγεσία της αστυνομίας από κάθε ευθύνη χωρίς την παραμικρή έρευνα, όταν ο ίδιος ως πολιτικός τους προϊστάμενος έχει ήδη υποβάλει παραίτηση έστω και προσχηματικά.
· Είναι απαράδεκτο να μην έχει διαταχθεί έρευνα για το ποιοι κρύβονται πίσω από την αρχική ανακοίνωση της ΕΛΑΣ για το περιστατικό, που διαστρέβλωνε σκόπιμα τα γεγονότα για να στρέψει την κοινή γνώμη εναντίον του θύματος.
· Είναι προσβλητικό να αποφαίνεται ο πρωθυπουργός ότι δεν υπάρχουν καθόλου πολιτικές ευθύνες, αρνούμενος να αποδεχθεί τις παραιτήσεις των αρμόδιων υπουργών του. Οι πολιτικές ευθύνες είναι δεδομένο ότι υπάρχουν, έστω και μόνο για την παραδοσιακή ατιμωρησία των αστυνομικών που φθάνει μέχρι τη συγκάλυψη περιστατικών όπως η «ζαρντινιέρα» της Θεσσαλονίκης ή οι βασανισμοί μεταναστών στο Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας. Καλύπτοντας τους υπουργούς του, ο πρωθυπουργός αναλαμβάνει τις ευθύνες αυτές ο ίδιος προσωπικά.
· Είναι το λιγότερο υποτιμητικό για τη νοημοσύνη μας να δηλώνει αδυναμία η ιατροδικαστική έκθεση να διαπιστώσει κατά πόσο η σφαίρα που έκοψε τη ζωή του Αλέξη είχε ριχθεί κατευθείαν ή όχι.
· Είναι προκλητικό να λέει ο Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης μετά από όσα έχουν γίνει ότι «…θα συνεχίσει να κάνει αυτό που πρέπει…», όταν κανονικά θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί η κυβέρνηση.
Η ρίζα του κακού σχετικά με τη δολοφονία του Αλέξη βρίσκεται στις ίδιες τις αξίες και την κουλτούρα που, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, καλλιεργείται στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ.
· Η στρατιωτική δομή και εκπαίδευση, που επισήμως έχει η ΕΛ.ΑΣ. αντίθετα με τις περισσότερες ευρωπαϊκές αστυνομίες, συνδέεται άμεσα με τις αξίες της βίας και της αυταρχικής επιβολής. Αξίζει να ερευνηθεί περισσότερο η εκπαίδευση σε σώματα όπως οι Ειδικοί Φρουροί, ο ρόλος (και η εθνικότητα) ξένων εκπαιδευτών που είχαν κληθεί ενόψει της Ολυμπιάδας του 2004 και η σύνδεσή τους με το διαβόητο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» που τόσο επιλεκτικά αξιολογεί την ανθρώπινη ζωή.
· Ο συνδυασμός σταθερού μισθού με προοπτικές «δυναμικής επιβολής του νόμου» είναι αναπόφευκτο να ελκύει στην ΕΛ.ΑΣ. πλήθος ατόμων με βίαιη κουλτούρα. Όμως, χωρίς αποτελεσματικούς μηχανισμούς διαλογής που να αποκλείουν τέτοιους ανθρώπους από θεματοφύλακες των δικαιωμάτων μας, και χωρίς θεσμούς διαρκούς και ανεξάρτητης αξιολόγησης κάθε αστυνομικού για περιστατικά βίας και αυταρχισμού, η αστυνομία εύκολα μετατρέπεται σε εστία διαφθοράς και εγκληματικότητας, όπως συχνά διαπιστώνουμε ότι συμβαίνει.
· Οι τονωτικές ενέσεις στο «ηθικό» των αστυνομικών από υπουργούς όπως ο Β. Πολύδωρας, έχουν νομιμοποιήσει στα μάτια αρκετών την αντίληψη ότι η αστυνομία αποτελεί την καρδιά του κράτους και ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα αφορούν κυρίως όσους δεν ενοχλούν την αστυνομία στο έργο της. Ο φόβος των ψήφων του Λ.Α.Ο.Σ. δεν έχει επιτρέψει καμιά συστηματική αναίρεση τέτοιων αντιλήψεων.
Η κρίση έχει προχωρήσει βαθύτερα, αφορά στις αξίες μιας κοινωνίας που δεν διασφαλίζει ότι τα παιδιά της θα ζήσουν σε ένα καλύτερο περιβάλλον, ούτε καν εξασφαλίζει ότι θα επιβιώσουν αν έρθουν αντιμέτωπα με ένα ανεξέλεγκτο «όργανο της τάξης». Μια ουσιαστική πρωτοβουλία διαλόγου και αυτοκριτικής της πολιτικής ηγεσίας είναι ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΊΤΗΤΗ κίνηση που μπορεί να εκτονώσει την κοινωνική ένταση που έχει προκληθεί. Απευθύνουμε έκκληση στα ΜΜΕ να αναδείξουν τα βαθύτερα αίτια της κρίσης και να επικεντρώσουν τη συζήτηση ακριβώς σε αυτά τα θέματα και να μην περιοριστούν στις σπασμένες βιτρίνες για λόγους εντυπωσιασμού.
Τώρα χρειάζεται να απαντήσουμε όλοι, τα πολιτικά κόμματα, οι κοινωνικές οργανώσεις και οι πολίτες, στο κρίσιμο ερώτημα: πώς θα εκπαιδευτεί η αστυνομία ώστε να σέβεται τη ζωή των πολιτών, να προλαμβάνει αντί να πυροδοτεί την ένταση και τις συγκρούσεις, να χρησιμοποιεί μεθόδους αυτοσυγκράτησης, τεχνικές μη βίαιης επίλυσης κρίσεων και συγκρούσεων και μη χρήσης των όπλων; Ας μην ξεχνάμε ότι μια δημοκρατική κοινωνία έχει αναγνωρίσει, τουλάχιστον σε επίπεδο αξιακό και νομοθετικό, ότι ακόμα και ο χειρότερος εγκληματίας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ανθρώπινο ον και ότι η ζωή κάθε ανθρώπου είναι πολύτιμη.
Αλλά και οι συνδικαλιστικοί φορείς και οι αστυνομικοί θα πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να σταματήσουν να χρεώνονται τις εγκληματικές συμπεριφορές ανθρώπων που δεν διστάζουν να αφαιρέσουν τη ζωή παιδιών όταν έχουν ως αποστολή να «προστατεύουν τη ζωή και την περιουσία των πολιτών».
Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε, επίσης, άμεσα:
· Να δοθεί στη δημοσιότητα όλος ο υπηρεσιακός φάκελος του δράστη της δολοφονίας και του συνεργού του. Να απαντηθεί αν υπήρχαν καταγγελίες πολιτών για περιστατικά αστυνομικής βίας με συμμετοχή του, ποιοι τις είχαν χειριστεί και ποια ήταν η τύχη τους.
· Να ανακοινωθεί ποιοι αξιολόγησαν, επέλεξαν και διατήρησαν σε θέση Ειδικού Φρουρού σε περιοχή συχνών προστριβών και συγκρούσεων, έναν άνθρωπο γνωστό για βίαιη κουλτούρα και συμπεριφορά.
· Να διερευνηθεί αν υπάρχουν ανάλογες περιπτώσεις αστυνομικών, ιδιαίτερα σε ευαίσθητες περιοχές όπως τα Εξάρχεια.
· Να καταργηθεί η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση που δίνει τα δυνατότητα οπλοφορίας των σεκουριτάδων, ενός ιδιωτικού δηλαδή στρατού.
Παράλληλα θεωρούμε απαραίτητο να επανεξεταστούν:
· Η οπλοφορία των αστυνομικών και οι ασφαλιστικές δικλείδες για τη χρήση των όπλων τους με βάση μάλιστα το πλαίσιο αρχών που θέτει η σχετική σύμβαση του ΟΗΕ.
· Η σκοπιμότητα και ο ρόλος σωμάτων όπως οι Ειδικοί Φρουροί και τα Μ.Α.Τ.
· Η επιδεικτική παρουσία δυνάμεων καταστολής μέσα σε γειτονιές, που αποτελεί καθαρά ελληνικό φαινόμενο.
Εκφράζουμε τη συμπάθειά μας στους απλούς ανθρώπους που έχασαν στις καταστροφές ένα κομμάτι της ζωής τους. Θεωρούμε ότι οι υλικές καταστροφές δε μπορούν να συμψηφιστούν με την ανθρώπινη ζωή, καθώς οι πρώτες μπορούν κατά κανόνα να αποκατασταθούν ενώ η δεύτερη ποτέ. Οι ζημιές που προκλήθηκαν πρέπει και μπορεί να αποκατασταθούν με τη βοήθεια της πολιτείας αλλά ας μην επικεντρωθεί η συζήτηση στις υλικές ζημιές, όταν σήμερα, η ζημιά είναι πολύ βαθύτερη, είναι η ηθική κρίση που αναδεικνύεται με τη δολοφονία του νεαρού παιδιού.
Η ανελέητη χρήση, τέλος, χημικών αερίων από την αστυνομία, δείχνει πλήρη ασέβεια και για την υγεία των πολιτών. Ο χημικός αυτός πόλεμος δεν έχει αποδέκτες μόνο διαδηλωτές, αλλά και κατοίκους και εργαζομένους ευρύτατων περιοχών, ακόμη και ασθενείς νοσοκομείων. Αλλά και το κάψιμο μαγαζιών και κάδων πέρα από τις άλλες διαστάσεις που έχει, ευθύνεται σίγουρα για την επιβάρυνση της ατμόσφαιρας αλλά και της υγείας μας με βαρέα μέταλλα και διοξίνες.
Πιστεύουμε ότι μόνο η μη βίαιη δράση μπορεί να κινητοποιήσει την πλειοψηφία της κοινωνίας, ν’ αλλάξει τα πράγματα και να δικαιώσει τη σύντομη ζωή του Αλέξη. Λογικές κοινωνικού πολέμου και αντιποίνων δίνουν ίσως προσωρινή διέξοδο σε συναισθήματα οργής, αλλά έχουν πολύ μεγαλύτερες παράπλευρες απώλειες, από εκείνες που μας κάνουν να είμαστε αντίθετοι σε κάθε πόλεμο: Καταλήγουν σε θέαμα για τα ΜΜΕ (για τα οποία ό,τι δεν έχει βία και επεισόδια δεν αποτελεί είδηση), επισκιάζουν το θέμα της αστυνομικής βαρβαρότητας, οδηγούν σε αντιλήψεις ότι όποιος δεν είναι μαζί μας είναι με τον αντίπαλο. Είμαστε πλήρως αντίθετοι με λογικές «συλλογικής» τιμωρίας από κάθε πλευρά. Θέλουμε οι κινητοποιήσεις για το θάνατο του Αλέξη να λειτουργήσουν όπως η Γένοβα του 2001, όπου ο όγκος και ο δυναμισμός της ειρηνικής διαδήλωσης κυριάρχησαν απέναντι στη βία και τα επεισόδια, και όχι όπως το Παρίσι του 2005 όπου οι εκτεταμένες καταστροφές άνοιξαν το δρόμο για την άνοδο του Σαρκοζύ στην εξουσία.
Η νεολαία αρνείται ένα μέλλον στο οποίο δε θα έχει ουσιαστικό ρόλο. Αρνείται να είναι άνεργη ή να φυτοζωεί με 700 ευρώ. Είδαμε τα τελευταία χρόνια ότι οργίζεται και με άλλο τρόπο: οργανώνει αυθόρμητες τεράστιες διαμαρτυρίες ενάντια στον εμπρησμό των δασών, κάνει μαζικές ποδηλατοπορείες διεκδικώντας δικαίωμα στην πόλη, συμμετέχει σε κοινωνικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, σε εθελοντικές πρωτοβουλίες και κοινωνικές επιχειρήσεις (second hand, δίκαιου εμπορίου, βιολογικής γεωργίας). Δείχνει το δρόμο της δημιουργίας και της οικοδόμησης ενός άλλου κόσμου που είναι σήμερα εφικτός. Κι ας αναλογιστούν πόσο τους ενισχύουν το κράτος, οι δήμοι, το συνδικαλιστικό κίνημα κλπ.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία ελεύθερη από βία, μια κοινωνία που θα χρειάζεται όλο και λιγότερο την αστυνομική προστασία και την κρατική εξουσία.
· Το πρωί της Κυριακής αφιερώσαμε την τελευταία μέρα του συνεδρίου μας στο 15χρονο Αλέξη, τηρώντας σιγή στη μνήμη του και υιοθετώντας ψήφισμα για τη δολοφονία του.
· Με τη λήξη του συνεδρίου, το σύνολο των συνέδρων μας συμμετείχε στην πορεία από το Πολυτεχνείο προς την Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών.
· Αντί για στεφάνι στην κηδεία του, αποφασίσαμε να προσφέρουμε στη μνήμη του συμβολικό ποσό στη Διεθνή Αμνηστία θεωρώντας ότι ο αγώνας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι τώρα ακόμη πιο επίκαιρος.
· Ζητάμε ο Αλέξης να αναγνωριστεί ως θύμα τρομοκρατικής πράξης και η κηδεία του να γίνει με δημόσια δαπάνη
Η Εκτελεστική Γραμματεία
Καθιστική διαμαρτυρία έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών, Τετάρτη 1μ.μ.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι οργανώνουν αύριο Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου, στις 13.00, έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών (Βασ. Σοφίας 15) μια ειρηνική, καθιστική διαμαρτυρία, απαιτώντας να αναλάβει η κυβέρνηση την πολιτική ευθύνη για την κρίση. Ταυτόχρονα, επιδιώκουν να προωθήσουν πολιτικές προτάσεις των Οικολόγων Πράσινων και διάλογο για έξοδο από την κρίση. Προσκαλούν ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης να συμμετάσχουν σε αυτή τη εκδήλωση με το δικό τους τρόπο. Δεν μπορούμε να περιμένουμε παθητικά την κλιμάκωση της κρίσης, χρειαζόμαστε πολιτικές λύσεις και αλλαγή.
Ζητάμε ο Αλέξης να αναγνωριστεί ως θύμα τρομοκρατικής πράξης και η κηδεία του να γίνει με δημόσια δαπάνη
Η τραγική δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου μας έχει συγκλονίσει όλους. Είναι φυσικό να το νιώθουμε παιδί όλων μας αλλά και συμμαθητή μας. Στη θέση του θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άλλος. Είναι φυσικό να ξεχειλίζουν τα συναισθήματα οργής, να βγαίνουμε στους δρόμους και να απαιτούμε την τιμωρία των ενόχων και όσων όπλισαν το χέρι τους. Ταυτιζόμαστε με τους μαθητές που πολιορκούν τα αστυνομικά τμήματα, που ξεγυμνώνονται στη ΓΑΔΑ και μοιράζουν λουλούδια, που αντιδρούν με αυθόρμητο και ευφάνταστο τρόπο και απαιτούν να τιμωρηθούν επιτέλους οι ένοχοι: πολιτική και αστυνομική ηγεσία, δολοφόνοι του παιδιού.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι κατανοούν την οργή των νέων ανθρώπων που νοιώθουν όλο και περισσότερο ότι χάνεται η ελπίδα. Παράλληλα, όμως, είναι χρέος όλων μας να αναζητήσουμε με νηφαλιότητα τους τρόπους που θα διασφαλίσουν ότι δε θα ξανασυμβεί ποτέ τέτοιος θάνατος, ότι δε θα ανατροφοδοτείται με πράξεις αντεκδίκησης –και μάλιστα τυφλές- ο αδιέξοδος δρόμος της βίας. Και να μετατρέψουμε τα αισθήματα οργής σε ένα κίνημα για πολιτικές και θεσμικές αλλαγές, για ανατροπή της κουλτούρας της βίας και για ενδυνάμωση της δημοκρατίας και της δημοκρατικής κουλτούρας.
1. Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε την παραίτηση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης καθώς και της ηγεσίας της αστυνομίας.
2. Το κλίμα οργής ήταν ήδη φανερό λόγω των συνεχών σκανδάλων, της περιθωριοποίησης της νεολαίας, των οξυμένων προβλημάτων, της πολιτικής και κοινωνικής κρίσης. Σε αυτό το εύφλεκτο κλίμα, η δολοφονία του Αλέξη ήταν η σπίθα που άναψε τη φωτιά. Η όλη στάση της κυβέρνησης συνεχίζει να ρίχνει λάδι στη φωτιά, που τώρα γίνεται όλο και πιο ανεξέλεγκτη.
3. Ο όλος χειρισμός της δολοφονίας του Αλέξη θυμίζει πολύ τους κυβερνητικούς χειρισμούς σε σχέση με τις πυρκαγιές στα δάση το καλοκαίρι 2007. Με περισσό θράσος η Κυβερνητική Επιτροπή φαίνεται να επιλέγει μια παρόμοια στρατηγική ΚΑΙ για τη σημερινή κρίση.
4. Οι εξοργιστικοί χειρισμοί της κυβέρνησης έχουν δημιουργήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Η απόδοση των πολιτικών ευθυνών θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα για να εκτονωθεί σταδιακά η οργή και η κλιμάκωση της βίας. Αν δεν το καταλαβαίνει η κυβέρνηση από μόνη της, χρειάζεται η κοινωνία να της το υπενθυμίσει με αποφασιστικό αλλά μη βίαιο τρόπο.
5. Όσα συμβαίνουν σήμερα αφορούν την ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας μας που έχει πληγωθεί όχι μόνο από τη σφαίρα του αστυνομικού αλλά και από την στάση της κυβέρνησης.
Η ρίζα του κακού σχετικά με τη δολοφονία του Αλέξη βρίσκεται στις ίδιες τις αξίες και την κουλτούρα που, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, καλλιεργείται στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. με τη στρατιωτική δομή κι εκπαίδευση. Πρέπει να διασφαλισθεί ότι η αστυνομία θα σέβεται τη ζωή των πολιτών, θα προλαμβάνει αντί να πυροδοτεί την ένταση και τις συγκρούσεις, θα χρησιμοποιεί μεθόδους αυτοσυγκράτησης, τεχνικές μη βίαιης επίλυσης κρίσεων και συγκρούσεων και μη χρήσης όπλων.
Η κρίση, όμως, έχει προχωρήσει βαθύτερα, αφορά στις αξίες μιας κοινωνίας που δεν διασφαλίζει ότι τα παιδιά της θα ζήσουν σε ένα καλύτερο περιβάλλον, ούτε καν εξασφαλίζει ότι θα επιβιώσουν αν έρθουν αντιμέτωπα με ένα ανεξέλεγκτο «όργανο της τάξης». Μια ουσιαστική πρωτοβουλία διαλόγου και αυτοκριτικής της πολιτικής ηγεσίας είναι ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ κίνηση που μπορεί να εκτονώσει την κοινωνική ένταση που έχει προκληθεί.
Πιο αναλυτικά:
Παρακολουθούμε με προσοχή τις κινήσεις της κυβέρνησης, που φαίνεται όμως να υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών:
· Είναι αδιανόητο να αθωώνει προκαταβολικά ο υπουργός Εσωτερικών την ηγεσία της αστυνομίας από κάθε ευθύνη χωρίς την παραμικρή έρευνα, όταν ο ίδιος ως πολιτικός τους προϊστάμενος έχει ήδη υποβάλει παραίτηση έστω και προσχηματικά.
· Είναι απαράδεκτο να μην έχει διαταχθεί έρευνα για το ποιοι κρύβονται πίσω από την αρχική ανακοίνωση της ΕΛΑΣ για το περιστατικό, που διαστρέβλωνε σκόπιμα τα γεγονότα για να στρέψει την κοινή γνώμη εναντίον του θύματος.
· Είναι προσβλητικό να αποφαίνεται ο πρωθυπουργός ότι δεν υπάρχουν καθόλου πολιτικές ευθύνες, αρνούμενος να αποδεχθεί τις παραιτήσεις των αρμόδιων υπουργών του. Οι πολιτικές ευθύνες είναι δεδομένο ότι υπάρχουν, έστω και μόνο για την παραδοσιακή ατιμωρησία των αστυνομικών που φθάνει μέχρι τη συγκάλυψη περιστατικών όπως η «ζαρντινιέρα» της Θεσσαλονίκης ή οι βασανισμοί μεταναστών στο Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας. Καλύπτοντας τους υπουργούς του, ο πρωθυπουργός αναλαμβάνει τις ευθύνες αυτές ο ίδιος προσωπικά.
· Είναι το λιγότερο υποτιμητικό για τη νοημοσύνη μας να δηλώνει αδυναμία η ιατροδικαστική έκθεση να διαπιστώσει κατά πόσο η σφαίρα που έκοψε τη ζωή του Αλέξη είχε ριχθεί κατευθείαν ή όχι.
· Είναι προκλητικό να λέει ο Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης μετά από όσα έχουν γίνει ότι «…θα συνεχίσει να κάνει αυτό που πρέπει…», όταν κανονικά θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί η κυβέρνηση.
Η ρίζα του κακού σχετικά με τη δολοφονία του Αλέξη βρίσκεται στις ίδιες τις αξίες και την κουλτούρα που, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, καλλιεργείται στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ.
· Η στρατιωτική δομή και εκπαίδευση, που επισήμως έχει η ΕΛ.ΑΣ. αντίθετα με τις περισσότερες ευρωπαϊκές αστυνομίες, συνδέεται άμεσα με τις αξίες της βίας και της αυταρχικής επιβολής. Αξίζει να ερευνηθεί περισσότερο η εκπαίδευση σε σώματα όπως οι Ειδικοί Φρουροί, ο ρόλος (και η εθνικότητα) ξένων εκπαιδευτών που είχαν κληθεί ενόψει της Ολυμπιάδας του 2004 και η σύνδεσή τους με το διαβόητο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» που τόσο επιλεκτικά αξιολογεί την ανθρώπινη ζωή.
· Ο συνδυασμός σταθερού μισθού με προοπτικές «δυναμικής επιβολής του νόμου» είναι αναπόφευκτο να ελκύει στην ΕΛ.ΑΣ. πλήθος ατόμων με βίαιη κουλτούρα. Όμως, χωρίς αποτελεσματικούς μηχανισμούς διαλογής που να αποκλείουν τέτοιους ανθρώπους από θεματοφύλακες των δικαιωμάτων μας, και χωρίς θεσμούς διαρκούς και ανεξάρτητης αξιολόγησης κάθε αστυνομικού για περιστατικά βίας και αυταρχισμού, η αστυνομία εύκολα μετατρέπεται σε εστία διαφθοράς και εγκληματικότητας, όπως συχνά διαπιστώνουμε ότι συμβαίνει.
· Οι τονωτικές ενέσεις στο «ηθικό» των αστυνομικών από υπουργούς όπως ο Β. Πολύδωρας, έχουν νομιμοποιήσει στα μάτια αρκετών την αντίληψη ότι η αστυνομία αποτελεί την καρδιά του κράτους και ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα αφορούν κυρίως όσους δεν ενοχλούν την αστυνομία στο έργο της. Ο φόβος των ψήφων του Λ.Α.Ο.Σ. δεν έχει επιτρέψει καμιά συστηματική αναίρεση τέτοιων αντιλήψεων.
Η κρίση έχει προχωρήσει βαθύτερα, αφορά στις αξίες μιας κοινωνίας που δεν διασφαλίζει ότι τα παιδιά της θα ζήσουν σε ένα καλύτερο περιβάλλον, ούτε καν εξασφαλίζει ότι θα επιβιώσουν αν έρθουν αντιμέτωπα με ένα ανεξέλεγκτο «όργανο της τάξης». Μια ουσιαστική πρωτοβουλία διαλόγου και αυτοκριτικής της πολιτικής ηγεσίας είναι ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΊΤΗΤΗ κίνηση που μπορεί να εκτονώσει την κοινωνική ένταση που έχει προκληθεί. Απευθύνουμε έκκληση στα ΜΜΕ να αναδείξουν τα βαθύτερα αίτια της κρίσης και να επικεντρώσουν τη συζήτηση ακριβώς σε αυτά τα θέματα και να μην περιοριστούν στις σπασμένες βιτρίνες για λόγους εντυπωσιασμού.
Τώρα χρειάζεται να απαντήσουμε όλοι, τα πολιτικά κόμματα, οι κοινωνικές οργανώσεις και οι πολίτες, στο κρίσιμο ερώτημα: πώς θα εκπαιδευτεί η αστυνομία ώστε να σέβεται τη ζωή των πολιτών, να προλαμβάνει αντί να πυροδοτεί την ένταση και τις συγκρούσεις, να χρησιμοποιεί μεθόδους αυτοσυγκράτησης, τεχνικές μη βίαιης επίλυσης κρίσεων και συγκρούσεων και μη χρήσης των όπλων; Ας μην ξεχνάμε ότι μια δημοκρατική κοινωνία έχει αναγνωρίσει, τουλάχιστον σε επίπεδο αξιακό και νομοθετικό, ότι ακόμα και ο χειρότερος εγκληματίας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ανθρώπινο ον και ότι η ζωή κάθε ανθρώπου είναι πολύτιμη.
Αλλά και οι συνδικαλιστικοί φορείς και οι αστυνομικοί θα πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να σταματήσουν να χρεώνονται τις εγκληματικές συμπεριφορές ανθρώπων που δεν διστάζουν να αφαιρέσουν τη ζωή παιδιών όταν έχουν ως αποστολή να «προστατεύουν τη ζωή και την περιουσία των πολιτών».
Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε, επίσης, άμεσα:
· Να δοθεί στη δημοσιότητα όλος ο υπηρεσιακός φάκελος του δράστη της δολοφονίας και του συνεργού του. Να απαντηθεί αν υπήρχαν καταγγελίες πολιτών για περιστατικά αστυνομικής βίας με συμμετοχή του, ποιοι τις είχαν χειριστεί και ποια ήταν η τύχη τους.
· Να ανακοινωθεί ποιοι αξιολόγησαν, επέλεξαν και διατήρησαν σε θέση Ειδικού Φρουρού σε περιοχή συχνών προστριβών και συγκρούσεων, έναν άνθρωπο γνωστό για βίαιη κουλτούρα και συμπεριφορά.
· Να διερευνηθεί αν υπάρχουν ανάλογες περιπτώσεις αστυνομικών, ιδιαίτερα σε ευαίσθητες περιοχές όπως τα Εξάρχεια.
· Να καταργηθεί η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση που δίνει τα δυνατότητα οπλοφορίας των σεκουριτάδων, ενός ιδιωτικού δηλαδή στρατού.
Παράλληλα θεωρούμε απαραίτητο να επανεξεταστούν:
· Η οπλοφορία των αστυνομικών και οι ασφαλιστικές δικλείδες για τη χρήση των όπλων τους με βάση μάλιστα το πλαίσιο αρχών που θέτει η σχετική σύμβαση του ΟΗΕ.
· Η σκοπιμότητα και ο ρόλος σωμάτων όπως οι Ειδικοί Φρουροί και τα Μ.Α.Τ.
· Η επιδεικτική παρουσία δυνάμεων καταστολής μέσα σε γειτονιές, που αποτελεί καθαρά ελληνικό φαινόμενο.
Εκφράζουμε τη συμπάθειά μας στους απλούς ανθρώπους που έχασαν στις καταστροφές ένα κομμάτι της ζωής τους. Θεωρούμε ότι οι υλικές καταστροφές δε μπορούν να συμψηφιστούν με την ανθρώπινη ζωή, καθώς οι πρώτες μπορούν κατά κανόνα να αποκατασταθούν ενώ η δεύτερη ποτέ. Οι ζημιές που προκλήθηκαν πρέπει και μπορεί να αποκατασταθούν με τη βοήθεια της πολιτείας αλλά ας μην επικεντρωθεί η συζήτηση στις υλικές ζημιές, όταν σήμερα, η ζημιά είναι πολύ βαθύτερη, είναι η ηθική κρίση που αναδεικνύεται με τη δολοφονία του νεαρού παιδιού.
Η ανελέητη χρήση, τέλος, χημικών αερίων από την αστυνομία, δείχνει πλήρη ασέβεια και για την υγεία των πολιτών. Ο χημικός αυτός πόλεμος δεν έχει αποδέκτες μόνο διαδηλωτές, αλλά και κατοίκους και εργαζομένους ευρύτατων περιοχών, ακόμη και ασθενείς νοσοκομείων. Αλλά και το κάψιμο μαγαζιών και κάδων πέρα από τις άλλες διαστάσεις που έχει, ευθύνεται σίγουρα για την επιβάρυνση της ατμόσφαιρας αλλά και της υγείας μας με βαρέα μέταλλα και διοξίνες.
Πιστεύουμε ότι μόνο η μη βίαιη δράση μπορεί να κινητοποιήσει την πλειοψηφία της κοινωνίας, ν’ αλλάξει τα πράγματα και να δικαιώσει τη σύντομη ζωή του Αλέξη. Λογικές κοινωνικού πολέμου και αντιποίνων δίνουν ίσως προσωρινή διέξοδο σε συναισθήματα οργής, αλλά έχουν πολύ μεγαλύτερες παράπλευρες απώλειες, από εκείνες που μας κάνουν να είμαστε αντίθετοι σε κάθε πόλεμο: Καταλήγουν σε θέαμα για τα ΜΜΕ (για τα οποία ό,τι δεν έχει βία και επεισόδια δεν αποτελεί είδηση), επισκιάζουν το θέμα της αστυνομικής βαρβαρότητας, οδηγούν σε αντιλήψεις ότι όποιος δεν είναι μαζί μας είναι με τον αντίπαλο. Είμαστε πλήρως αντίθετοι με λογικές «συλλογικής» τιμωρίας από κάθε πλευρά. Θέλουμε οι κινητοποιήσεις για το θάνατο του Αλέξη να λειτουργήσουν όπως η Γένοβα του 2001, όπου ο όγκος και ο δυναμισμός της ειρηνικής διαδήλωσης κυριάρχησαν απέναντι στη βία και τα επεισόδια, και όχι όπως το Παρίσι του 2005 όπου οι εκτεταμένες καταστροφές άνοιξαν το δρόμο για την άνοδο του Σαρκοζύ στην εξουσία.
Η νεολαία αρνείται ένα μέλλον στο οποίο δε θα έχει ουσιαστικό ρόλο. Αρνείται να είναι άνεργη ή να φυτοζωεί με 700 ευρώ. Είδαμε τα τελευταία χρόνια ότι οργίζεται και με άλλο τρόπο: οργανώνει αυθόρμητες τεράστιες διαμαρτυρίες ενάντια στον εμπρησμό των δασών, κάνει μαζικές ποδηλατοπορείες διεκδικώντας δικαίωμα στην πόλη, συμμετέχει σε κοινωνικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, σε εθελοντικές πρωτοβουλίες και κοινωνικές επιχειρήσεις (second hand, δίκαιου εμπορίου, βιολογικής γεωργίας). Δείχνει το δρόμο της δημιουργίας και της οικοδόμησης ενός άλλου κόσμου που είναι σήμερα εφικτός. Κι ας αναλογιστούν πόσο τους ενισχύουν το κράτος, οι δήμοι, το συνδικαλιστικό κίνημα κλπ.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία ελεύθερη από βία, μια κοινωνία που θα χρειάζεται όλο και λιγότερο την αστυνομική προστασία και την κρατική εξουσία.
· Το πρωί της Κυριακής αφιερώσαμε την τελευταία μέρα του συνεδρίου μας στο 15χρονο Αλέξη, τηρώντας σιγή στη μνήμη του και υιοθετώντας ψήφισμα για τη δολοφονία του.
· Με τη λήξη του συνεδρίου, το σύνολο των συνέδρων μας συμμετείχε στην πορεία από το Πολυτεχνείο προς την Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών.
· Αντί για στεφάνι στην κηδεία του, αποφασίσαμε να προσφέρουμε στη μνήμη του συμβολικό ποσό στη Διεθνή Αμνηστία θεωρώντας ότι ο αγώνας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι τώρα ακόμη πιο επίκαιρος.
· Ζητάμε ο Αλέξης να αναγνωριστεί ως θύμα τρομοκρατικής πράξης και η κηδεία του να γίνει με δημόσια δαπάνη
Η Εκτελεστική Γραμματεία
από το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
Δεκέμβρης ‘08
Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Κρήτη, Βόλος, Γιάννενα, Κέρκυρα ...Ελλάδα
Η νέα γενιά ζει μέσα στην ανασφάλεια και την απόγνωση. Πνιχτές οι φωνές των νέων χρόνια τώρα δεν κατάφεραν να γίνουν συνειδητοποιημένος λόγος. Η αμφισβήτηση έγινε οργή, οι «αστραπές αλωνίζουν τα νιάτα», όπως γράφει στην Αμοργό του ο Νίκος Γκάτσος, κι εμείς ελπίζουμε να βρουν οι πνιχτές φωνές δίοδο και να μπορέσουν επιτέλους να ακουστούν.
Εμείς οι εκπαιδευτικοί, οι καλλιτέχνες, οι γονείς, οι πολίτες που δουλεύουμε και ζούμε κοντά στους νέους, ας βρούμε τους τρόπους εκείνους που είναι απαραίτητοι για να εκπληρωθεί η πρωταρχική μας υποχρέωση απέναντί τους: η εμψύχωσή τους, ώστε να μπορέσουν να αρθρώσουν λόγο δημιουργικό, λόγο δυνατό, λόγο που θα εκφράζει τις ελπίδες και τα όνειρά τους.
Και σε καιρούς όπως οι σημερινοί, παρά τις ασφυκτικές συνθήκες της ζωής μας και του σχολείου, ας εστιάσουμε σε αυτό και μόνο σε αυτό που είναι δικαίωμα και ευθύνη μας: ας ενώσουμε τις φωνές μας και ας διεκδικήσουμε όλοι με θάρρος κι επιμονή έναν κόσμο χωρίς βία και κατάχρηση εξουσίας, με κοινωνική δικαιοσύνη και τις ίδιες ευκαιρίες για όλους.
O ευτελισμός της πολιτικής ζωής και η επικράτηση αμφίβολων κοινωνικοπολιτικών και οικονομικών πρακτικών χρόνια τώρα συσσώρευσε αυτή την ανασφάλεια και απόγνωση και των νέων αλλά και τη δική μας.
Αλλεπάλληλα «γιατί» μάς απευθύνονται από τα παιδιά και τους νέους καθημερινά για τον κόσμο που τους κληροδοτούμε. Η ώρα της σιωπής έχει τελειώσει. Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί να βαδίσουμε δημιουργικά προς έναν ανθρώπινο κόσμο. Ας προστατέψουμε τις ζωές και τα όνειρα των παιδιών μας.
Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Κρήτη, Βόλος, Γιάννενα, Κέρκυρα ...Ελλάδα
Η νέα γενιά ζει μέσα στην ανασφάλεια και την απόγνωση. Πνιχτές οι φωνές των νέων χρόνια τώρα δεν κατάφεραν να γίνουν συνειδητοποιημένος λόγος. Η αμφισβήτηση έγινε οργή, οι «αστραπές αλωνίζουν τα νιάτα», όπως γράφει στην Αμοργό του ο Νίκος Γκάτσος, κι εμείς ελπίζουμε να βρουν οι πνιχτές φωνές δίοδο και να μπορέσουν επιτέλους να ακουστούν.
Εμείς οι εκπαιδευτικοί, οι καλλιτέχνες, οι γονείς, οι πολίτες που δουλεύουμε και ζούμε κοντά στους νέους, ας βρούμε τους τρόπους εκείνους που είναι απαραίτητοι για να εκπληρωθεί η πρωταρχική μας υποχρέωση απέναντί τους: η εμψύχωσή τους, ώστε να μπορέσουν να αρθρώσουν λόγο δημιουργικό, λόγο δυνατό, λόγο που θα εκφράζει τις ελπίδες και τα όνειρά τους.
Και σε καιρούς όπως οι σημερινοί, παρά τις ασφυκτικές συνθήκες της ζωής μας και του σχολείου, ας εστιάσουμε σε αυτό και μόνο σε αυτό που είναι δικαίωμα και ευθύνη μας: ας ενώσουμε τις φωνές μας και ας διεκδικήσουμε όλοι με θάρρος κι επιμονή έναν κόσμο χωρίς βία και κατάχρηση εξουσίας, με κοινωνική δικαιοσύνη και τις ίδιες ευκαιρίες για όλους.
O ευτελισμός της πολιτικής ζωής και η επικράτηση αμφίβολων κοινωνικοπολιτικών και οικονομικών πρακτικών χρόνια τώρα συσσώρευσε αυτή την ανασφάλεια και απόγνωση και των νέων αλλά και τη δική μας.
Αλλεπάλληλα «γιατί» μάς απευθύνονται από τα παιδιά και τους νέους καθημερινά για τον κόσμο που τους κληροδοτούμε. Η ώρα της σιωπής έχει τελειώσει. Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί να βαδίσουμε δημιουργικά προς έναν ανθρώπινο κόσμο. Ας προστατέψουμε τις ζωές και τα όνειρα των παιδιών μας.
Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
Ένα παλιό άρθρο του Μάνου Χατζιδάκι αλλά τόσο σύγχρονο...
Αρθρο του ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ για τα επεισόδια που έγιναν τον Μάιο του 1986... Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Το Τέταρτο»
«...Μια μωβ σκιά Μαΐου ξάπλωσε στον τόπο. Οσα συνέβησαν στα Εξάρχεια και στη Νομική Σχολή. Και στην οδό Σκουφά και Σόλωνος, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους ενόχλησαν τους Ελληνες πολίτες και αγανάκτησαν τον Τύπο ολόκληρο. Γιατί δεν τους εξολοθρεύουν και δεν τους σπάνε το κεφάλι. Γιατί δεν ρίχνουν δακρυγόνα. Και η Σύγκλητος και οι φοιτητές όλων των παρατάξεων, όλοι αγανακτισμένοι με τα τριάντα-εκατό παιδιά που δεν το βάζουν κάτω, δεν εννοούνε να παραδεχτούν πως η όποια ελευθερία ανήκει μόνο στους αστυνομικούς και τους ηλικιωμένους. Που δεν μπορούν να αντιληφθούν γιατί καταδιώκονται αδιάκοπα, προπηλακίζονται ατελείωτα και συνεχώς υποχρεούνται να δέχονται εξευτελισμούς. Κι ο προπηλακισμός αρχίζει από τον δάσκαλο, τον επιστάτη του σχολείου, από τον οδηγό και τον εισπράκτορα του λεωφορείου, απ' τον καθηγητή και τον δημόσιο λειτουργό ώς τον δημόσιο υπάλληλο, από τους αξιωματικούς κι εκπαιδευτές στο κέντρο κατατάξεως ώς τον τυχαίο μοτοσικλετιστή της τροχαίας που θα του ζητήσει άδειες, ταυτότητες και πιστοποιητικά. Ως τον γιατρό του νοσοκομείου που θα τον πάνε σηκωτό, ύστερα από τη γροθιά του οργάνου της τάξεως. Και το γνωρίζουμε πολύ καλά.
Εξύβριση αρχής - έτσι ονομάζεται η απαίτηση εξηγήσεων. Χειροδικία κατά της αρχής - έτσι είθισται να αποκαλείται η ενστικτώδης κίνηση του αμυνόμενου νέου. Και η ιστορία δεν έχει τέλος. Η ανωνυμία και η εισαγγελική αρχή θα του προσφέρει ή μια τραυματική αγανάκτηση ισόβια ή τον επιζητούμενο από την πολιτεία ευνουχισμό του. Αυτή είναι μια καθημερινή πραγματικότητα και, δυστυχώς, γνησίως ελληνική τα πρόσφατα και τελευταία σαράντα χρόνια - όσα είχα δηλαδή την ευτυχία να ζήσω σαν επώνυμος πολίτης εις τούτον τον ένδοξον κατά τα άλλα τόπον μας.Μια μωβ σκιά Μαΐου σκέπασε την Αθήνα. Κι όμως δεν βρέθηκε ένας δημοσιογράφος, μια εφημερίδα ν' αγανακτήσει και να διαμαρτυρηθεί, να καταγγείλει την αλήθεια για αυτό το τρίγωνο του αίσχους. Σκουφά, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους. Κι άρχισε μια σκόπιμη, ύποπτη κι έντεχνη σύγχυση τριών ασχέτων μεταξύ των περιπτώσεων. Οι νεαροί των Εξαρχείων να παρουσιάζονται ίδιοι με τους αλήτες των γηπέδων, τους επονομαζόμενους χούλιγκανς, και επιπλέον να καλλιεργείται η εντύπωση στην κοινή γνώμη, με στήλες ολόκληρες των θλιβερών εφημερίδων μας, ότι οι νέοι αυτοί, οι αναρχικοί, είναι οι βομβιστές και ίσως οι πιθανοί δράστες των δολοφονιών ή εμπρησμών. Και φυσικά, όταν με το καλό τελειώσει η δίωξη των εκατό, σαράντα ή είκοσι παιδιών και η όλη επιχείρηση στεφθεί με «επιτυχία», να πάρει τις διαστάσεις ενός πραγματικού θριάμβου... κατά του εγκλήματος. Την ίδια ώρα που δολοφονούνται εκδότες και οι δολοφόνοι δεν ανευρίσκονται. Δολοφονούνται πολίτες και οι δολοφόνοι δεν αποκαλύπτονται. Πεθαίνουν νέοι από ξυλοδαρμούς και οι δράστες κυκλοφορούν ανενόχλητοι και, τέλος, δεν... ανακαλύπτονται.Την ίδια ώρα η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως μ' αφέλεια, σ' όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δεν συνήθισαν στην «παρουσία του τέρατος». (...) Κορίτσια κι αγόρια με γυαλιά, έτσι καθώς κοιτάτε με απορία κι αγανάκτηση για ό,τι συμβαίνει γύρω σας, είμαι μαζί σας. Και σας αγαπώ».
Δημοσιεύτηκε ξανά στην Ελευθεροτυπία στις 09/12/2008
«...Μια μωβ σκιά Μαΐου ξάπλωσε στον τόπο. Οσα συνέβησαν στα Εξάρχεια και στη Νομική Σχολή. Και στην οδό Σκουφά και Σόλωνος, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους ενόχλησαν τους Ελληνες πολίτες και αγανάκτησαν τον Τύπο ολόκληρο. Γιατί δεν τους εξολοθρεύουν και δεν τους σπάνε το κεφάλι. Γιατί δεν ρίχνουν δακρυγόνα. Και η Σύγκλητος και οι φοιτητές όλων των παρατάξεων, όλοι αγανακτισμένοι με τα τριάντα-εκατό παιδιά που δεν το βάζουν κάτω, δεν εννοούνε να παραδεχτούν πως η όποια ελευθερία ανήκει μόνο στους αστυνομικούς και τους ηλικιωμένους. Που δεν μπορούν να αντιληφθούν γιατί καταδιώκονται αδιάκοπα, προπηλακίζονται ατελείωτα και συνεχώς υποχρεούνται να δέχονται εξευτελισμούς. Κι ο προπηλακισμός αρχίζει από τον δάσκαλο, τον επιστάτη του σχολείου, από τον οδηγό και τον εισπράκτορα του λεωφορείου, απ' τον καθηγητή και τον δημόσιο λειτουργό ώς τον δημόσιο υπάλληλο, από τους αξιωματικούς κι εκπαιδευτές στο κέντρο κατατάξεως ώς τον τυχαίο μοτοσικλετιστή της τροχαίας που θα του ζητήσει άδειες, ταυτότητες και πιστοποιητικά. Ως τον γιατρό του νοσοκομείου που θα τον πάνε σηκωτό, ύστερα από τη γροθιά του οργάνου της τάξεως. Και το γνωρίζουμε πολύ καλά.
Εξύβριση αρχής - έτσι ονομάζεται η απαίτηση εξηγήσεων. Χειροδικία κατά της αρχής - έτσι είθισται να αποκαλείται η ενστικτώδης κίνηση του αμυνόμενου νέου. Και η ιστορία δεν έχει τέλος. Η ανωνυμία και η εισαγγελική αρχή θα του προσφέρει ή μια τραυματική αγανάκτηση ισόβια ή τον επιζητούμενο από την πολιτεία ευνουχισμό του. Αυτή είναι μια καθημερινή πραγματικότητα και, δυστυχώς, γνησίως ελληνική τα πρόσφατα και τελευταία σαράντα χρόνια - όσα είχα δηλαδή την ευτυχία να ζήσω σαν επώνυμος πολίτης εις τούτον τον ένδοξον κατά τα άλλα τόπον μας.Μια μωβ σκιά Μαΐου σκέπασε την Αθήνα. Κι όμως δεν βρέθηκε ένας δημοσιογράφος, μια εφημερίδα ν' αγανακτήσει και να διαμαρτυρηθεί, να καταγγείλει την αλήθεια για αυτό το τρίγωνο του αίσχους. Σκουφά, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους. Κι άρχισε μια σκόπιμη, ύποπτη κι έντεχνη σύγχυση τριών ασχέτων μεταξύ των περιπτώσεων. Οι νεαροί των Εξαρχείων να παρουσιάζονται ίδιοι με τους αλήτες των γηπέδων, τους επονομαζόμενους χούλιγκανς, και επιπλέον να καλλιεργείται η εντύπωση στην κοινή γνώμη, με στήλες ολόκληρες των θλιβερών εφημερίδων μας, ότι οι νέοι αυτοί, οι αναρχικοί, είναι οι βομβιστές και ίσως οι πιθανοί δράστες των δολοφονιών ή εμπρησμών. Και φυσικά, όταν με το καλό τελειώσει η δίωξη των εκατό, σαράντα ή είκοσι παιδιών και η όλη επιχείρηση στεφθεί με «επιτυχία», να πάρει τις διαστάσεις ενός πραγματικού θριάμβου... κατά του εγκλήματος. Την ίδια ώρα που δολοφονούνται εκδότες και οι δολοφόνοι δεν ανευρίσκονται. Δολοφονούνται πολίτες και οι δολοφόνοι δεν αποκαλύπτονται. Πεθαίνουν νέοι από ξυλοδαρμούς και οι δράστες κυκλοφορούν ανενόχλητοι και, τέλος, δεν... ανακαλύπτονται.Την ίδια ώρα η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως μ' αφέλεια, σ' όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δεν συνήθισαν στην «παρουσία του τέρατος». (...) Κορίτσια κι αγόρια με γυαλιά, έτσι καθώς κοιτάτε με απορία κι αγανάκτηση για ό,τι συμβαίνει γύρω σας, είμαι μαζί σας. Και σας αγαπώ».
Δημοσιεύτηκε ξανά στην Ελευθεροτυπία στις 09/12/2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)